Copy
De Mailing der Dingen, Dingen waarvan ik vind dat je ze niet mag missen.
View this email in your browser

Mailing der Dingen

#5

Lieve vrienden,

De afgelopen tijd heb ik weer véél rondgezworven op het internet om de leukste dingen voor jullie te vinden. En dat is gelukt! Bij dezen dus weer een stapeltje links verstopt in stukjes tekst met plaatjes. Stuur hem door naar je baas zodattie (m/v/x) afgeleid is, en pak even wat tijd voor jezelf. De baas ziet het toch niet, want die zit lekker de Mailing der Dingen te lezen. Net als jij! Plof alleen niet zo hard neer dat je monitor uitvalt door de elektromagnetische storing van de gasveer in je stoel.

Veel plezier!

Chocolademelk

Terwijl ik dit schrijf regent het en is het koud. Dat heeft geen enkele relatie tot hoe jij erbij zit als je het leest, maar ik vind het tijd voor warme chocolademelk. De Mailing der Dingen zou de Mailing der Dingen niet zijn als ik je zou adviseren een pak Chocomel te scoren bij de super, en dat zal ik dan ook niet doen. In plaats daarvan heb ik een recept van een 17e eeuwse piraat (en botanist). Dus ga de keuken in en trakteer jezelf! Dan kan deze Mailing der Dingen alvast niet meer stuk.

Modern Props

Misschien herken je bovenstaande apparaat wel… en misschien ook niet, maar je hebt het ongetwijfeld wel eens gezien! Dit "most important device in the universe" is namelijk te zien geweest in meer dan 100 films en tv-shows! Op YouTube staat een mooie montage van een aantal van deze verschijningen.
Veel rekwisieten die je op tv ziet worden namelijk niet specifiek voor de betreffende film of aflevering gemaakt, maar worden gehuurd. Dit geldt natuurlijk minder (of niet) voor big budget producties zoals Star Wars of Game of Thrones, en er zijn natuurlijk ook rekwisieten die voor geen enkele andere productie geschikt zouden zijn (de TARDIS, bijvoorbeeld).
Modern Props was een bedrijf dat veel rekwisieten voor sci-fi-producties maakt en verhuurt, en bovenstaand "device" was hun meest beroemde voorwerp. De eigenaar, John Zabrucky, heeft inmiddels de 70 bereikt en vind dat het genoeg is geweest, dus Modern Props bestaat nu na 42 jaar niet meer. De LA Times heeft zijn verhaal opgetekend.

Raar werk

Een baan: lang niet iedereen die er een wil heeft er een. Ik weet niet of het daardoor komt, maar soms worden er wel heel onrealistische eisen gesteld aan de potentiële werknemers. Zo kreeg ik laatst een vacature onder ogen van Universiteit van Chicago die een part-time (ik meen 19,5 uur per week, maar de vacature is inmiddels offline) machinist en technisch support medewerker voor een telescoop zoekt. Op zich is daar niet zoveel mis mee, behalve dat het hier gaat om een positie op Antarctica. Niet écht de meest handige plek voor een parttimer.
Het twitterdraadje dat ontstond leidde me uiteindelijk naar de Chamber of Horrors, een site met de meest fantasische aanbiedingen of andere rare spasmen van recruiters. Wat dacht je van werken bij een bedrijf waarbij de vergadertafel bestaat uit loopbanden? Een bedrijf waar je niet ziek mag worden? Een bedrijf waar je maar liefst vier vrouwelijke juniors in je team krijgt (het staat er écht)? Een bedrijf waar je "stuff" moet doen? Het bedrijf waar ze je pas vertellen hoeveel je gaat verdienen als je op je blote knietjes de baan hebt aangenomen? En als laatste, wat op zich nog wel aardig zou zijn voor die part-time positie op de zuidpool: het bedrijf waar part-time 37,5 uur per week is.
– OPROEP – OPROEP – OPROEP – OPROEP – OPROEP –
Hallo, ja, heb ik jouw aandacht? Cool, cool.

Ja, je dacht al hè, wat is dit nou voor rarigheid? Het is geen kerst, en toch een Mailing der Dingen. Wat fijn, zo tussendoor, net als vroeger! Waarom krijgen we dat niet vaker? Het ding is een beetje… ik vind het echt superleuk om de Mailing der Dingen te maken, maar het is ook allejezus veel werk. Ik hou het niet heel goed bij, maar het is minimaal een dag per mail, zeker als het vinden van leuke plaatjes of de juiste tekst een beetje tegenzit.. Dat is natuurlijk niet erg, zeker niet als ik dan van jullie af en toe te horen krijg dat jullie het zo leuk vinden (anders had ik echt niet vrijwillig mijn browser op sweatpantserection.com gericht), en als ik het vaker doe gaat het vast sneller, maar ik vind het toch een beetje jammer dat er nog geen 60 mensen zijn die meeleven met mijn browsergeschiedenis. Dat kost wel wat motivatie.

Ik zou het daarom echt supertof vinden als jullie de Mailing der Dingen willen helpen door hem door te sturen naar iemand – iemanden! – die hem zeker te weten ook wel ziet zitten. Wie weet worden zij dan óók wel lid en dat zou ik echt, écht superleuk vinden. Lid woden kan op dit (enigszins energieloze) formulier!

JMR Marble Sports

Wat is er nou spannender dan een mooie race kijken op TV? Rennende mensen, rijdende auto's, rollende knikkers… Ho, wacht eens even, knikkers?!
Jawel, jawel, de spannendste races van dit moment vinden plaats in de Winter Marble League van Jelle's Marble Runs. In de Winter Special nemen 16 teams van knikkers het tegen elkaar op in een 12 wintersporten zoals Ice Dash en Snowboard Cross. Mijn team, de Midnight Wisps, doet het nog niet zo goed dit jaar maar in het eerste seizoen van de Marbula One zijn ze op de vierde plek geëindigd en dat is toch wel een prestatie van wereldklasse! (Het vorige seizoen waren ze 12e, dus daar hebben we het niet over).
De banen, de video's, het commentaar… nou ja, eigenlijk is de hele productie gewoon top notch en een fantastisch stukje hobbywerk. Stukken knikkerbaan en (auto)racebaan worden gecombineerd met Lego, Knex, stukken uit de 3d-printer en soms nog andere technieken om elke keer weer een mooie en unieke baan te maken. En soms is het een stuk minder high-tech, met bijvoorbeeld de dirt rally's op het strand. Mocht een race nou toch een beetje te saai zijn, dan kan je vaak ook nog op zoek naar Roldo, de knikker die zich ergens in de video heeft verstopt. Maar daar kom ik nooit aan toe als ik zit te nagelbijten.

À propos de rien, er is ook een merch store met bijvoorbeeld een t-shirt en poster van de Midnight Wisps.

Packages

Marc Bolan
David Bowie in Labyrinth
Iedereen die de film Labyrinth heeft gezien (en wie heeft dat nou niet?) heeft… herinneringen (trauma's) aan de Magic Dance scene, en dan natuurlijk met name aan The Pants van David Bowie. Wat kan ik zeggen, het was een keuze. Overigens is Bowie's prominent in wel meer scenes prominent aanwezig (happy hunting).
David Bowie is niet de enige dangle queen en daar heeft Dangerous Minds een mooi overzicht van gemaakt. Veel helden van weleer (en, inderdaad, van nu) tonen zich van hun beste kant: Mick Jagger, Freddy Mercury, Jim Morrison… en natuurlijk ook weer David Bowie. Genieten, toch?

Dusk Stars

Albumcover NitW soundtrack
Ik ga het gewoon nog een keer doen. In de vorige Mailing der Dingen had ik een linkje geplaatst naar Dusk Stars, een liedje uit de sound track van Night in the Woods en niemand van jullie heeft daarop geklikt. Niemand. En het is zo'n mooi nummer dat ik elke keer bijna moet huilen als ik het hoor. Dus doe jezelf (en mij) een plezier en luister het in ieder geval één keer goed. Geen Spotify? Hij staat ook op YouTube.
Nog niet genoeg tranen? Kijk dan eens hoe de auditie van Henry Thomas ging voor de rol van Elliott in E.T.

Snif. Snotter. Weet iemand waarom er een vrachtwagen met uien voor mijn open raam staat? (En waarom mijn raam open is?)

Over kipfilet en nare mannen

Waar jullie wel massaal op klikten was het verhaal over de kettingzaag. Blijkbaar houden jullie wel van narigheid. Ik heb jullie gehoord! Deze keer kan ik jullie dankzij Veerle (en Paulus Diaconus' Historia Langobardorum) vertellen over de vrouwen van de Longobarden.
Kaartje met migratie van de Longobarden
De Longobarden waren een uit Scandinavië afkomstig volk dat in het tegenwoordige Lombardije woonde. Het zal je nu geen raadsel meer zijn waarom die streek zo heet. Op het kaartje zie je hoe ze vanuit Scandinavë in Italië terecht zijn gekomen. Naar het waarom kan ik slechts gissen; ik denk dat ze van ümlauts op de de laatste e hielden. Dit is overigens al even geleden, want Desiderius, de laatste Koning der Lombarden, regeerde tot 774.
Tegenwoordig is het hier in Europa vrij rustig, maar dat is een vrij recente ontwikkeling en in de tijd van de Longobarden werd er nog regelmatig een slag geleverd (ik heb niet het hele boek gelezen dus ik kleur het een en ander in). Zoals gebruikelijk ging dat ook weer gepaard met het, eh, "veroveren" van vrouwen die daar wat minder van gediend waren.
Ergens halverwege de zesde eeuw kregen ze last van invallen van de Avaren. De Longobardische dames met hun liefde voor kuisheid hadden weinig op met de avances van deze barbaren en om ze af te weren stopten zij stukken rauw kippenvlees onder hun borsten. Zoals je je kan voorstellen begon dit dankzij de warmte vrij snel te rotten en dat verspreidde een onaangename geur.
Deze strategie werkte goed. Hoewel ze ongetwijfeld onder de indruk waren van de schoonheid van de germaanse vrouwen konden de Avaren deze lucht niet verdragen. De Longobardische vrouwen vervloekend trokken zij ver weg en verspreidden het woord dat alle Longobardische vrouwen stonken.
Ik wil niet weten wat het de vrouwen gekost heeft om zelf in deze lucht rond te moeten hebben gelopen, en of het het waard was…? Na dit nare lot ontweken te hebben werden ze vervolgens uitgehuwelijkt aan prinsen en koningen. Gelukkig zijn de tijden veranderd.

Minit

Hee! We zijn al zo ver in deze Mailing der Dingen en ik heb het nog niet eens over een computerspelletje gehad. Dat gaat niet goed, dus laat ik daar maar snel verandering in aanbrengen.
Minit huis
Minit begraafplaats
Minit (trailer) valt gelijk op door de visuele stijl: ondanks het zwart/wit-beeld met een lage resolutie heeft het echt ontzettend veel karakter. Het spelletje ademt sfeer, natuurlijk ook geholpen door de vrolijke soundtrack vol energie.
Minit counter
Daarnaast komt het met een grappige twist: na maximaal 1 minuut gaat je karakter dood en moet je opnieuw beginnen. Gelukkg niet helemaal opnieuw: veel dingen die je doet hebben een blijvend effect. Zo maak je in één ronde bijvoorbeeld een doorgang die je in de volgende kan gebruiken om verder te komen. Als je een minuut kort vind klinken: nadat je het spel hebt uitgespeeld hebt kan je het nog een keer spelen in een extra moeilijke modus, waarbij je maar 40 seconden hebt in plaats van 60 – met rondjes van een minuut is het dus zéker haalbaar.
Minit hotel
Minit puzzle
Ook kan je nieuwe "huisjes" vinden en de volgende keer vanaf daar starten, waardoor de wereld groter is dan wat je in minuut kan bereiken vanaf je startpunt. De wereld zelf is ook heel divers, met veel verschillende lokaties en puzzels. Dankzij de tijdsdruk is het vaak wel spannend, maar omdat het ook maar een minuut is, verlies je nooit veel tijd als iets je net niet lukt. Al doe je soms een stuk best een paar keer over…
Het spel zit vol geheimen en extra'tjes, dus ook al kan je het in een uurtje of twee uitspelen als je je best doet, dan mis je nog wel het een en ander. Het is natuurlijk ook veel te leuk om alles te onderzoeken, en als je dan weer een muntje of iets anders vindt geeft je dat wel dat fijne gevoel dat je iets bereikt hebt. Een aanrader!

Dithering

Georges Seurat - Jatte
Georges Seurat - Jatte (detail)
Als je het met een beperkt kleurenpalet voor wil doen alsof een plaatje meer kleuren heeft, dan kan je dat doen door puntjes met de kleuren die je wel hebt zo dicht bij elkaar zetten dat ze optisch vermengen. Vroeger noemden ze dat pointillisme (hierboven Jatte, van Georges Seurat) maar tegenwoordig heet dat dithering.
Oké, dat is niet helemaal waar: dithering wordt gebruikt om meer (optische) kleurdiepte te kijgen in digitale kunst in plaats van schilderijen (en als je gaat drukken heet het weer halftoon), én het werd "uitgevonden" uit noodzaak in plaats van esthetiek: computers konden vroeger niet zoveel kleuren weergeven, en als je dus veelkleurige plaatjes op de computer wilde maken moest je wel een andere creatieve oplossing verzinnen.
Monkey Island zonsondergang in EGA
Zoals je hierboven kan zien kan zien in de screenshot van Monkey Island kan deze techniek heel effectief zijn. Er zijn hier slechts 16 kleuren gebruikt voor deze mooie zonsondergang. Overigens is hij ook nog geanimeerd, dat is eigenlijk niet waar ik het over wilde hebben (wellicht in een volgende Mailing der Dingen), maar het is zo mooi dat ik het toch even moet vermelden.
Dithering, dus. Tegenwoordig kunnen we natuurlijk miljoenen kleuren op het scherm tonen (als je een HDR tv hebt zelfs een miljard of meer), dus dithering hebben we niet echt meer nodig om mooie plaatjes te maken. Maar zoals dat dan gaat maken dat soort dingen dan weer een come-back, puur vanwege de esthetiek (altijd een valide reden).
Golden Gate brug grijstinten
Golden Gate brug zwart/wit Riemersma dither
Sommige games, zoals Minit hierboven, gaan daar erg ver in en gebruiken maar twee kleuren (zwart en wit). Een andere game die dat heel goed doet is Return of the Obra Dinn. De makkelijkste manier om dat effect te demonstreren is natuurlijk met zwart en wit; als je 50% grijs wil maken gebruik je simpelweg een schaakbord van pixels, met zwarte en witte pixels om en om. Als je daar echter mooie plaatjes mee wil maken, wordt het een stukje lastiger en daar heb ik me toch een mooi artikel over gevonden! Dit stukje is al véél te lang (ja, ik vind dit een erg leuk onderwerp), dus ga het vooral zelf lezen.
Screenshot Return of the Obra Dinn
Dan toch nog éven over Return of the Obra Dinn… deze game gebruikt allemaal ingewikkelde technieken om er voor te zorgen dat het beeld stabiel blijft zonder flikkeren. De maker van de game heeft een geweldige uitleg geschreven over hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen. Als je het vorige artikel al te nerderig vond is dit echt niks voor jou maar anders: snel doorklikken! Het helpt om het eerdere artikel eerst te lezen, maar dan nog snap ik dit maar voor de helft.

Spijkerhuizen

Huis in het midden van een bouwvlakte
Huis in het midden van een nieuw plein
Oké, genoeg generd. Om af te sluiten heb ik nog wat mooie plaatjes. Als er in China door autoriteiten huizen of grond worden opgekocht om daar een nieuw project op te bouwen, heb je zoals overal soms dwarsliggers die niet willen verkopen, of voor een veel te hoge prijs. Wat er dan gebeurt is dat er vast met het project wordt begonnen, maar er om het betreffende huis wordt heengebouwd. Dit leidt tot deze situaties waar er bijvoorbeeld een enkel oud huis in het midden van een bouwterrein staat, of midden op een vernieuwd plein.

Hongerige kiezel

Doorsnede kiezel met Koekiemonster gezicht
Op de valreep kwam deze binnen en die kan ik natuurlijk niet laten wachten tot de volgende Mailing der Dingen (want wie weet wanneer je die krijgt). Een geoloog zaagde een kiezel open en vond Koekiemonster! Om-nom-nom-nom-nom!

Tot slot

Wat jammer! Dit is alweer het einde van deze editie van de Mailing der Dingen. Maar wat leuk dat je helemaal tot het einde hebt gelezen! Je hebt dan ook vast mijn oproepje niet gemist! Heb je de Mailing der Dingen al doorgestuurd naar een nieuwe fan? Vast niet, want je wilde natuurlijk snel verder lezen. Doe het nu! Of ben je zo'n nieuwe fan? Vergeet je dan niet in te schrijven zodat de volgende editie vanzelf je mailbox in vliegt!

Tot de volgende keer!

Niels
Copyright © 2021 Mailing der Dingen, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp