Copy
Dit is de eerste nieuwsbrief over Publieke Paradoxen. Lees meer over nieuwe activiteiten en resultaten van de eerste bijeenkomst.
View this email in your browser

Terugblik en vooruitblik

 

Op maandag 29 juni organiseerden we een Open Space bijeenkomst over Publieke Paradoxen om met een aantal betrokkenen uit het werkveld in alle openheid van gedachten te wisselen over paradoxen die we tegenkomen bij de implementatie van de Wet maatschappelijke ondersteuning, de Jeugdwet en de Participatiewet. We hebben interessante mensen ontmoet, nieuwe ideeën opgedaan en weer van alles geleerd over wat er precies aan de hand is in het sociaal domein. 

 

Inmiddels is er een linkedin groep Publieke Paradoxen opgestart, zal er dit jaar door ons nog een artikel gepubliceerd worden over dit onderwerp en zijn er verschillende vervolgactiviteiten gepland.
 

De volgende “grote” bijeenkomst zal plaatsvinden op maandag 23 november 2015 van 17.00 tot 20.00. Dat kun je alvast in je agenda zetten.

Verder zijn in september en oktober een tweetal werkbijeenkomsten gepland. Meer daarover lees je op het einde van dit stuk. 

 

De eerste bijeenkomst heeft, samen met een kort en bondig literatuuronderzoek, een aantal fraaie inzichten en een sterk vermoeden voor een oplossingsrichting voor Publieke Paradoxen opgeleverd.  


We horen graag al je feedback, ideeën en suggesties! Mail ons, bel ons of spreek met een van ons af als je wilt overleggen. We kijken uit naar de volgende stappen! Stuur der nieuwsbrief door naar mensen waarvan je denkt dat zij ook geïnteresseerd zijn in deze materie.
 
groeten van Annette Berenschot, Marianne Driessen, Teja Michels, Roel van Driel en Teun Michielse

Copyright © 2015 Driewerf Onderzoek en Advies, All rights reserved.


unsubscribe from this list    update subscription preferences 

Email Marketing Powered by Mailchimp

Uitnodiging:  Twee x twee werkbijeenkomsten


Op maandag 14 september en maandag 21 september gaan Teja en Annette samen met tekenares Annette Goltstein kijken hoe verschillende paradoxen sprekend in beeld kunnen worden gebracht. Zo is in 1 oogopslag duidelijk waar het om gaat. We denken dat het op die manier beter mogelijk is om over te brengen wat de essentie is van de vraagstukken en dat we zo beter in staat zijn ze te ‘agenderen’. 

 

Op dinsdag 6 oktober en op dinsdag 13 oktober gaan we enkele concrete publieke paradoxen uitwerken aan de hand van de voorlopige aanpak. Op basis van onze bevindingen passen we deze aan en/of geven we er concreter vorm en inhoud aan en zoeken we er geschikte werkvormen bij.

 

Interesse om erbij te zijn en mee te denken? Heel graag!!

Annette en Teja bereiden de bijeenkomsten voor. Je kunt je bij hen opgeven om mee te doen aan de eerste of de tweede werkgroep. Afhankelijk van wie er deelnemen zoeken we een ‘centrale’  locatie. Mail Anette (annetteberenschot@gmail.com) of Teja (teja@tmoo.nl)

Inzicht 1: Publieke Paradoxen zijn buitengewoon ingewikkelde paradoxen

 

De huidige transitie in het sociaal domein is geen kwestie van een lastig in te voeren wet of een forse organisatieverandering. Het reikt veel verder. We hebben te maken met een systeemverandering; het gaat om fundamentele veranderingen in een omvangrijk maatschappelijk speelveld waarbij veel spelers betrokken zijn.

Publieke paradoxen worden gevoed door waarden van zeer verschillende orde en elke speler heeft zijn eigen waardenset. Het publiek domein heeft vanwege zijn maatschappelijke belang en de aard van publieke voorzieningen sowieso een eigen uniek waardenstelsel. Dat is anders dan een bedrijfsomgeving, waarin vooral economische waarden domineren. Op alle niveaus speelt vermenging en botsing van waarden. Zo zijn de uitgangspunten op waardeniveau van de lokale politiek (in iedere gemeente weer anders!) zeker niet altijd dezelfde als die van de burgers of van de betrokken instellingen en uitvoeringsorganisaties. Bovendien lijken waarden op het eerste gezicht tegenstrijdig: zoals gelijke behandeling vs ieder mens is anders, of economisch rendement vs maatschappelijk rendement. 

Publieke Paradoxen zullen zich niet op hetzelfde niveau laten oplossen als waarop ze zich manifesteren.

 

Inzicht 2: Het begint bij ‘herkennen’, ‘erkennen’ en ‘verkennen’

 

Publieke paradoxen worden vaak niet als zodanig herkend. De materie wordt als te complex ervaren en bepaalde aspecten van een paradox zijn in het openbaar bestuur soms compleet onbespreekbaar. Het of/of denken heeft de overhand. Wantrouwen, ontkennen of afschuiven van problemen en tijdelijke lapmiddelen zorgen er voor dat partijen niet wezenlijk tot elkaar komen. Ondertussen wordt op uitvoeringsniveau volop geworsteld met praktische paradoxen en zijn de schrijnende voorbeelden van burgers die in lastige situaties belanden niet van de lucht. Casuïstiek vindt soms een platform, bijvoorbeeld binnen wijkteams, op social media en in raadsvragen. Dat zorgt af en toe voor individuele oplossingen, maar het leidt meestal niet tot een fundamentele verandering.

Wanneer een paradox herkend en erkend is, is het nog steeds lastig om ze te bespreken. Gebrek aan een gedeelde visie en doelstelling, gezamenlijk waardenpatroon, omgaan met niet-weten en eventueel fouten mogen maken leggen de discussie al in een vroeg stadium stil.   

 

 

Inzicht 3: Agenderen van publieke paradoxen is een erg moeilijke stap

 

Vanwege allerlei redenen zoals tijdsdruk, concurrentie, bedrijfsmatige benadering van maatschappelijke voorzieningen en de korte termijn horizon van de lokale politiek is het vaak onmogelijk om fundamentele kwesties aan te kaarten. Op de bijeenkomst in Capelle werden verschillende voorbeelden genoemd waarbij het wel gelukt is om zaken op de agenda te krijgen. Uit de gesprekken bleek dat er behoefte is aan meer van die voorbeelden en best practices. Daar gaan we de komende tijd actief naar op zoek en de resultaten gaan we delen en publiceren. 

 

 

Inzicht 4: Oplossen van publieke paradoxen is een een mogelijke sleutel naar innovatie

 

Er is nauwelijks gestructureerde kennis en ervaring over het hanteren van Publieke Paradoxen, terwijl de behoefte daar aan groot is. Vanuit de literatuur zijn er sterke aanwijzingen dat een “en / en benadering” de meest voor de hand liggende benadering is. Daarbij zoeken we de uitersten op van beide paradoxen, expliciteren en combineren we die op een ander niveau. Uiteindelijk ontstaat op die manier een nieuw paradigma. Om een mooie metafoor te gebruiken: we gaan op zoek naar de medaille waarvan de uitersten van de paradox, de beide zijden vormen. Met het oplossen van paradoxen denken we een sleutel in handen te hebben die leidt tot innovatie en de wezenlijke transformatie die het sociaal domein zo nodig heeft.   

 

 

Het Donkerbruin Vermoeden 

 

Aan de hand van bovenstaande inzichten hebben we inmiddels een heel aardig gefundeerd vermoeden langs welke paden en met welke instrumenten we de aanpak van publieke paradoxen gaan vinden. Deze ideeën hebben we voor een deel al uitgewerkt in een voorlopige aanpak. We zijn er nog niet uit hoe we deze aanpak gaan noemen: een propositie, een raamwerk, oplossingskader of een soort “guidelines”? Het doel is echter helder: handvatten genereren om de huidige impasse die paradoxen veroorzaken in het sociaal domein te doorbreken. Deze aanpak zal geen eenvoudig “recept” worden, daarvoor is de materie te complex. Maar we hebben de overtuiging dat stappen maken op korte termijn wel mogelijk is. We gaan deze eerste aanzet verder onderzoeken, testen en ontwikkelen. Suggesties en medewerking zijn zeer welkom!