Copy
Bekijk dit in je browser

Stichting Greyhounds Rescue Holland

Nieuwsbrief  |  februari 2015  |  nummer 54

Lieve mensen,
Voor u alweer de 2de GreytNews van 2015. Het maken van de GreytNews is een feestje. Een feest doordat je allerlei verschillende emoties meemaakt door het lezen van mooie, leuke en ontroerende verhalen.

Werken voor een stichting als GRH is een eer en wij hopen dit nog heel lang te kunnen doen. Net als wij hopen nog heel veel van u te mogen ontvangen om onze leuke GreytNews te kunnen vullen.

Een kijkje in het leven van u samen met uw hondje(s). Laat ons lachen, huilen, deel met ons belangrijke informatie. Alles waardoor keer op keer bevestigd wordt waarom niets mooier is dan vrijwilligerswerk doen voor GRH.

Somewhere over the rainbow,
skies are blue
and the dreams that you dare to dream
really do come true
 
Stuur uw bijdrage naar greytnews@greyhoundsrescue.nl
Alvast heel erg bedankt,
Met vriendelijke groet, het GreytNewsteam

Waarom vrijwilliger bij “GRH”…?

Even voorstellen…

Hallo allemaal,
Mijn naam is Britte Klarenbeek, ik ben 24 jaar oud, werkzaam als docente Frans en vrijwiliger bij Stichting Dierennood en Bont voor Dieren. Sinds kort ben ik coördinator van het hulpgoederenteam van GRH.

"Ik ben blij iets te kunnen betekenen voor de hondjes in Spanje"

Eigenlijk raakte ik ruim 10 jaar geleden al betrokken bij GRH toen ik een stukje in de Hart voor Dieren las. Ik was zo onder de indruk van het verhaal over de Spaanse galgo’s dat ik een inzamelingsactie organiseerde.
In 2009 adopteerden we Ruma en afgelopen januari reisde ik samen met mijn moeder af naar Sevilla om onze Galga Neva op te halen. Niet veel later kon ik aan de slag als coördinator van het hulpgoederenteam. Ik ben blij iets te kunnen betekenen voor de hondjes in Spanje. Laten we met elkaar zoveel mogelijk goederen voor de verschillende shelters in Spanje inzamelen!
 
Groetjes,

Britte Klarenbeek


Hallo allemaal,

Iedere keer als er weer een hondje wordt geadopteerd, maakt mijn hart een sprongetje. Yes, het is ons weer gelukt! De figuurlijke reis die het hondje heeft gemaakt, is voltooid. Van een verdrietige omschrijving op papier met wat foto’s, tot een kwispelende staart en blije gezichten op de luchthaven. Mijn dag kan dan niet meer stuk.
Sinds afgelopen december schrijf ik de verhalen bij de hondjes op de GRH website. Met veel plezier. Plezier, omdat ik zo een bijdrage mag leveren aan het geven van een nieuw leven voor deze honden.

"Omschrijvingen die soms pijn doen, een traantje doen biggelen maar me ook juist extra motiveren."

Ik ontvang van de shelter, via het adoptieteam, de omschrijving van de hond met foto’s voor op de website. Meestal een Galgo, soms een mix of een andere soort. Karaktertrekjes, uiterlijk en natuurlijk dat stukje verleden dat bekend is. Omschrijvingen die soms pijn doen, een traantje doen biggelen maar me ook juist extra motiveren; “Ook voor jou vinden we een thuis!”.
Iedere hond heeft zijn of haar eigen verhaal en verdient het om zo goed mogelijk op onze site te komen. Wat is de meest aandoenlijke foto voor op het profiel, hoe zal ik alles op papier zetten? Het is voor mij de uitdaging een heldere omschrijving van het hondje te geven, hoopgevend maar altijd oprecht. Ieder hondje krijgt net zoveel aandacht ook al merk ik nu al dat het verdriet van vele Galgo’s zo op elkaar lijkt. Voor dood achtergelaten, geen enkel beetje liefde gekend. En als ik dan die hondenogen op de foto zie, zie ik nog altijd zo veel vertrouwen en hoop. Dat maakt dit lot juist zo ontzettend verdrietig.
 
Ik ben het team van GRH dankbaar, dat ik zo mijn steentje bij mag dragen voor deze honden. Ook al is het maar een klein steentje, met veel steentjes bouw je een muur... Ik las pas geleden ergens:

“Adopting just one greyhound won’t change the world, but the world will surely change for that one greyhound, and for you!”

En dat is precies waar het om gaat.

Groetjes,

Kim Dekker

Eerbetoon aan Olive

Zachtjes, zoals een pluimpje in de wind,
ben je heen gegaan, mijn windekind.
Je was zo ziek... zo moe,
die trieste ogen zijn nu toe.

Je magere lijfje, zo zacht...
Olive, mijn liefste windekind, slaap zacht.

Geboren ergens in Spanje
na jaren van mishandeling,
Vertrokken naar een prachtig leven in België
en daar zeer gelukkig geweest.

Vandaag, op een zachte herfstdag is Olive ingeslapen,
na een korte fatale ziekte.
Omringd door hen die heel véél van haar hebben gehouden.

Ik huil... want mijn verdriet is groot...


2004                                                                  09-11-2014

Lydie en Danny       Je vriendjes, Sjefke en Fientje

Een blije Galgo en een gelukkige baas

Hierbij recente foto's van Samba. Geadopteerd 12/2013. Mijn eerste eigen Galgo en ik ben er nog even verliefd op als op de dag dat ik haar ben gaan ophalen bij Vera van Galgos en Familia. Eens een Galgo in je hart altijd een Galgo in je hart!

Ze doet het fantastisch met mijn andere woefies.
 
Groetjes
Tina Vermeiren

Oneindige dierenliefde

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet!

Mij is gevraagd een stukje te schrijven voor de Greytnews. Eerder heb ik dat al eens gedaan. Toen ging het over Lizzy en laatst een verhaal over Sammie. In beide verhalen heb ik hopelijk wel duidelijk gemaakt, hoe simpel het is om van een Galgo te houden en ik zou uiteraard nog héél veel van dergelijke verhalen toe kunnen voegen maar ik ga het in mijn nu volgend verhaal over iets anders hebben. Daarmee is niet gezegd dat ik uitgesproken ben over de Galgo maar dit verhaal wil ik óók graag met u als lezer, delen.

"...dan doen de meeste dierenliefhebbers toch wel alles om het hun huisdier zoveel mogelijk naar de zin te maken..."


Het gaat over mijn moeder. Zij is twee jaar geleden op 92 jarige leeftijd overleden. Wat heeft dát nou in vredesnaam met honden te maken zult u denken. Dat begrijp ik maar ik ga proberen de link duidelijk te maken. Zoals ik al schreef, is het niet moeilijk om van een Galgo te houden. Überhaupt niet moeilijk om van welke hond dan ook te houden (of ander dier) maar dit terzijde.Als je van dieren houdt en je schaft er een aan (of twee, drie, vier of nog veel meer) dan doen de meeste dierenliefhebbers toch wel alles om het hun huisdier zoveel mogelijk naar de zin te maken en van alles aan te schaffen. Liefst in meervoud als het om manden etc... gaat want het beestje moet het wel goed hebben. Wie herkent zich hier niet in?????

Ik vertel u dat mijn moeder zó vreselijk veel van dieren hield, dat elk huisdier op de eerste plaats kwam zoals bij heel veel mensen maar daarbij hield haar houden van niet op. Lees verder...
Wil je geen nieuwsbrief meer ontvangen? | Pas je voorkeuren aan | greyhoundsrescue.nl

Copyright © 2008 – 2015  Stichting Greyhounds Rescue Holland
Facebook
Twitter
YouTube
Webshop