Copy
Overpopulation Awareness is de site van de Club van Tien Miljoen
Bekijk de nieuwsbrief op internet
Nummer 1 van 2020     (doorsturen)

Donatie 2020
 

Aan het begin van het nieuwe kalenderjaar vraagt onze stichting u om een bijdrage in de kosten die wij maken om Nederland en de wereld ervan te overtuigen dat overbevolking de hoofdoorzaak is van talloos veel problemen waarmee wij te maken hebben. In de jaarverslagen en financiële verslagen op onze website kunt u lezen waaraan wij het geld besteden.
Helaas kunt u deze digitale nieuwsbrief niet als een acceptgiro op de schoorsteenmantel zetten. Omdat die herinnering ontbreekt, kan uw donatie in het vergeetboek raken. Daarom ons verzoek: klik nu of direct na lezing van deze nieuwsbrief op de button om uw donatie over te maken. Alvast hartelijk dank!

Voorzitter Paul Gerbrands neemt afscheid

Een Braziliaanse uitgever vraagt of hij Paul Gerbrands opstel ‘Moeder Natuur neemt wraak’ in Engelse vertaling in een leerboek mag opnemen. De Koninklijke Bibliotheek informeert verontrust waar de laatste Nieuwsbrief van Stichting De Club van Tien Miljoen blijft. Het zijn tekenen dat de Club de afgelopen kwart eeuw niet onopgemerkt is gebleven. Toen in 1994 de stichtingsakte werd verleden moest je vreselijk op je woorden passen. Hans Janmaat van de Centrum Democraten werd in de jaren vlak daarna drie keer veroordeeld tot fikse boetes, onder meer voor zijn verkiezingsleuze ‘Vol is vol’. In die tijd beginnen over een teveel aan mensen in Nederland was vragen om moeilijkheden, terwijl koningin Juliana al in de Troonrede van 1979 had gezegd: ‘Nederland is vol, ten dele overvol.’ Serieuze zorgen over overbevolking in Nederland en de wereld, terdege onderbouwd met feiten, werden snel door de media in de racistische en fascistische hoek geduwd.
Paul heeft zijn standpunten een aantal malen op radio, tv en in de kranten mogen toelichten, maar werd daarbij vaak neergezet als iemand met toch wat merkwaardige opvattingen. En dat terwijl hij zich bij de oprichting van de stichting van rugdekking had verzekerd door een comité van aanbeveling bestaande uit een groot aantal hooggeleerde heren – weliswaar met emeritaat, want nog in functie zouden ze wel eens problemen met hun universiteit kunnen krijgen. Je had in die tijd flink wat ‘Zivilcourage’ nodig om voor een mening uit te komen die niet als ‘politiek correct’ gold. Daaraan is nog niet veel veranderd.
Paul heeft de visie van de Club onderbouwd met maar liefst vier degelijke boeken en enkele tijdschriftpublicaties. In tal van lezingen heeft hij die visie uitgedragen en is hij met de toehoorders in discussie gegaan. De Club heeft op het punt gestaan om een politieke partij op te richten, totdat bleek dat de gevestigde partijen zouden reageren met een ‘cordon sanitaire’; geen enkel voorstel of amendement van de nieuwkomer zou door hen worden ondersteund.
Aan het begin van dit millennium werd het migrantenprobleem aangekaart. Daarbij ging het vooral om gebrek aan integratie en arbeidsparticipatie, en niet zozeer om aantallen. Nu echter de afgelopen jaren Nederland ieder jaar groeit met het aantal inwoners van steden zo groot als Leeuwarden of Alkmaar, komt ook de vraag op hoeveel mensen Nederland aan kan. In 2018 was dit aanleiding voor een opzienbarende motie in de Tweede Kamer om hiernaar onderzoek te doen. Inmiddels wordt deze vraag ook schoorvoetend in verband gebracht met de heersende drukte op de wegen en in het openbaar vervoer, het woningentekort en de uitstoot van broeikasgassen, fijnstof en recentelijk ook stikstofoxiden en de chemicaliënvervuiling pfas. De Nederlandse economie draait op volle toeren, maar werkt als stroop op vliegen. En moet blijven draaien, om inkomsten te genereren. En dan komt weer Pauls artikel ‘Moeder natuur neemt wraak’ in beeld. Je kunt niet ongestraft de wereld blijven uitputten zonder dat het leefmilieu wordt verziekt.

Stikstofdioxide-uitstoot in Europa, door satelliet Sentinel gemeten. We staan er (paars) gekleurd op!

De Club van Tien Miljoen en in het bijzonder Paul heeft scheldwoorden als ‘racist’ en ‘fascist’ naar zijn hoofd geslingerd gekregen. Maar de vraag is: ben je als witte inwoner van het rijke Westen automatisch een racist, als je arme zwarte vrouwen zegt dat ze beter minder kinderen kunnen krijgen, omdat hun land de bevolkingsexplosie niet aan kan en dat daardoor iedere welvaartsverbetering uit het zicht verdwijnt? En ben je automatisch een fascist als je iets aan het voortplantingsgedrag van anderen wilt veranderen, omdat de wereld niet zoveel mensen op aanvaardbare wijze kan onderhouden? Dan zijn heel veel ontwikkelingswerkers, artsen, milieuwetenschappers, biologen en natuurbeschermers racisten en fascisten.
Paul wordt voorlopig opgevolgd door Dr. Peter Blok (foto), die in de begintijd de ideeën van de Club van Tien Miljoen door zijn wetenschappelijke inbreng mede vorm heeft gegeven. Het bestuur acht een geleidelijke overdracht van doelstellingen en taken aan een jongere generatie wenselijk en wil ook het aandeel van vrouwen in het bestuur uitbreiden en versterken.
 

Bericht van de uitvinder van de ecologische voetafdruk

Professor William 'Bill' Rees, samen met zijn student Mathis Wackernagel uitvinder van de ‘ecologische voetafdruk’ stuurde ons en anderen een vermanend mailbericht.
Mensen trappen vaak in de val van ‘we hoeven alleen maar...’, waarbij je op de plaats van de puntjes een oplossing voor het probleem kunt invullen, schrijft hij. Bijvoorbeeld: ‘We hoeven het neoliberale economische groeimodel alleen maar te vervangen door een systeem van gelijke verdeling van welvaart en de huidige consumptie te halveren, en mensheid en natuur zijn gered.’

De vraag is echter hoe je honderden miljoenen mensen in tig landen met verschillende regeringen zover krijgt dat ze allemaal een deel van hun materiële welvaart inleveren om een klimaatcrisis of andere milieuproblemen te bestrijden - die vooral mensen in andere landen treffen. De hele geschiedenis door hebben stammen en naties met elkaar gestreden om het bezit van hulpbronnen. Nooit zijn ze het eens geworden over een eerlijke verdeling van de rijkdommen der aarde. En wie van de huidige wereldleiders zal zich daarvoor willen inzetten? Bij Donald Trump, Vladimir Poetin, Kim Jong-un of Xi Jinping hoef je niet aan te kloppen.

Landen met hoge inkomens en de rijke elites van arme landen ‘hoeven alleen maar’ hun gebruik van fossiele energie met 80% te verminderen om voldoende ecologische ruimte te creëren voor welvaartsgroei bij wereldburgers die momenteel in armoede leven.
Dit ‘we hoeven alleen maar…’ stuit op tal van bezwaren. Op dit moment is er geen gelijkwaardig alternatief voor fossiele brandstoffen, en het afdwingen van ecologische grenzen leidt tot ineenstorting van nationale economieën en tot ernstige achteruitgang in materieel opzicht. De voorspellingen en aanbevelingen van het International Panel on Climate Change (IPCC) hebben nergens geleid tot serieuze maatregelen.

William Rees zoekt het probleem in de menselijke natuur. De homo sapiens is in eerste instantie gericht op het hier en nu, niet op veraf en de toekomst. Evenzo is hij gericht op zijn naaste omgeving, op familie en vrienden.
Deze gerichtheid op het heden en de eigen omgeving maakt hem ongevoelig voor alle argumenten die hem ertoe moeten bewegen om zich vandaag iets te ontzeggen ten behoeve van mensen elders (bijvoorbeeld eilandbewoners in de Stille Oceaan) en zijn nazaten in de toekomst. Tijdens de evolutie heeft gerichtheid op het hier en nu de menselijke soort (en alle andere soorten) laten overleven. De vraag is of dat in tijden van industrialisering en globalisering nog steeds het geval is.

Individuen kunnen inzien dat het beter is om wat verder te kijken dan hier en vandaag. Maar of iemand zijn gerichtheid op anderen wil uitbreiden tot de hele wereld is zeer de vraag. Kun je iedereen wel vertrouwen, denken mensen niet heel anders dan jij, heb je niet al eerder problemen met ze gehad? Om die reden blijft het klimaatakkoord van Parijs een wassen neus.

Kortom, ideeën om een duurzame wereld te scheppen zijn er genoeg, maar zonder de mogelijkheid van implementatie komen we nergens. Homo sapiens is ondanks zijn naam geen rationeel wezen, maar wordt beheerst door instinct en emoties, zeker wanneer hij zich door voorgestelde veranderingen bedreigd voelt. Als er geen politieke leiders opstaan die oog hebben voor dit probleem en in staat zijn daadwerkelijk uitvoering te geven aan goede ideeën, dan zullen de meeste daarvan doodgeboren kindjes blijken te zijn.
 

Het gaat niet om de ecologische voetafdruk, maar om het aantal voetjes

Bij de klimaatconferenties is bevolkingsgroei genoemd als motor van CO2-uitstoot en temperatuurstijging, doch dit inzicht heeft in geen enkel land tot een actieve bevolkingspolitiek geleid. Toch is het evident dat een drastische bevolkingskrimp pas echt zoden aan de dijk zet. Zolang dit niet gebeurt en steeds meer mensen naar meer welvaart streven, levert een energietransitie wat klimaatwinst betreft niets op. Dat deze transitie hier toch breed wordt ondersteund, komt omdat ondernemend Nederland er wel brood in ziet en de huidige regering economische groei stimuleert om de burger tevreden te houden.
De vraag is echter of de middelen niet beter kunnen worden gestoken in maatregelen om de gevolgen van opwarming tegen te gaan, zoals zeespiegelstijging. Dit geeft Nederland meer tijd om ontwrichting door wateroverlast en verzilting op te vangen, hoewel het gevaar zeker niet denkbeeldig is dat het uiteindelijk een kwestie wordt van – letterlijk - dweilen met de kraan open.
Nog ernstiger is het totale inzakken van de huidige samenleving als de fossiele brandstoffen zijn uitgefaseerd of opgeraakt. Zowel de im- en export van goederen als de agrarische productiviteit en de voedseldistributiesystemen komen dan ernstig in de knel.
Strikt genomen moeten we terug naar een wereldbevolking van 1 miljard en een Nederlandse bevolking van maximaal 2 miljoen mensen. Dat is de baseline, wat we erbij kunnen plussen, hangt af van een duurzaamheidstechnologie die er nog niet is. Het bouwen en onderhouden van voorzieningen voor het exploiteren van zonne- en windenergie, van lithiumreactoren en waterstofelectrolyzers is zonder het gebruik van (veel) fossiele energie niet mogelijk.
 

Drogredenen

Drogredenen – een duur woord voor kulargumenten – als het gaat om overbevolking zijn er genoeg. We hebben er hier een aantal opgesomd, maar we kunnen ze moeiteloos uitbreiden. Het bevolkingsfonds van de Verenigde Naties UNFPA hamert op het belang van het recht van de vrouw om te bepalen met wie ze wanneer hoeveel kinderen wil hebben. Dit kan worden opgevat als een ongelimiteerd recht om kinderen op de wereld te zetten, ook als het bestaan van deze kinderen door voedseltekort bedreigd wordt. Zo’n recht is hoogst twijfelachtig.

Vaak wordt het dan ook nog gekoppeld aan een schuldgevoel: tijdens de koloniale periode hebben wij zwarte mensen uitgebuit; mogen wij dan nog wel zeggen dat ze minder kinderen mogen krijgen?
Verder zijn grote gezinnen het gevolg van armoede, zo denkt men. Kinderen worden uit werken gestuurd om het gezin te onderhouden. Als er een betere verdeling van welvaart zou zijn, dan waren die grote gezinnen niet meer nodig. Vergeten wordt daarbij dat juist grote gezinnen de oorzaak van armoede zijn als het land te weinig bestaansmogelijkheden biedt. Dan valt er geen welvaart te verdelen en houdt voedselhulp de precaire situatie alleen maar in stand.


Kijk even naar dit plaatje dat we op het schoolbord hebben getekend. Het geeft een wetmatigheid weer die we uit de natuur kennen. Links (y-as) de populatie-omvang (Pop.), onderaan (x-as) het tijdsverloop (Time). De grafiek laat zien wat er gebeurt als een populatie (konijnen, herten, mensen) toeneemt en de draagkracht (Carrying capacity) van het leefgebied overschrijdt.
Er is voldoende draagkracht als de voedselproductie de consumptie kan bijhouden, omdat bijvoorbeeld gewassen na de oogst weer aangroeien of omdat de visstand na de vangst weer op peil komt. Van overschrijding (Overshoot) is sprake, wanneer de voedselproductie de consumptie niet meer kan bijbenen. De voedingsgewassen of de visstand krijgen de tijd niet meer om te regenereren. Dan is er een omslagpunt. De populatie-omvang neemt snel af door gebrek aan voedsel (Pop. die off). Dit sterfteproces gaat door tot voorbij het evenwicht met de draagkracht van het gebied.
Dit proces is herhaaldelijk waargenomen bij populaties die op een gesloten leefgebied zijn aangewezen. Het dreigde voor de damherten in de Waterleidingduinen en de grote grazers in de Oostvaardersplassen, in beide gevallen gesloten leefgebieden. Het dreigt ook voor de mensheid op het gesloten leefgebied aarde. We zijn er steeds in geslaagd om de draagkracht van onze planeet op te rekken door moderne landbouwtechnologie, maar het is uiterst dubieus dat we het deze eeuw met een gestaag groeiende wereldbevolking zullen redden. De eerste tekenen zijn onmiskenbaar. Schaarste leidt eerst tot burgeroorlogen en vluchtelingenstromen en daarna tot ondervoeding en massasterfte. Kijk naar het Midden-Oosten en Afrika onder de Sahara.
[met dank aan John Carver, auteur van NEUROCITY - de overbevolking van Nederland – ’s lands laatste taboe. ISBN 9789463183505]
 

In memoriam Wim Couwenberg

Ons bereikte het bericht dat Prof. Dr. S.W. Couwenberg (foto) op 93-jarige leeftijd is overleden. Hij was prominent lid van het comité van aanbeveling van Stichting De Club van Tien Miljoen. Bijna twintig jaar was hij hoogleraar Staats- en Bestuursrecht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Daarnaast was hij hoofdredacteur-directeur van Civis Mundi, tijdschrift voor politieke filosofie en cultuur. In 2008 verscheen een speciaal themanummer van dat tijdschrift met de titel “Duurzame ontwikkeling en bevolkingsgroei als mondiaal probleem”.

 

Nieuwe roman over overbevolking

Na Dan Browns Inferno, Benjamin Dancers boek Patriarch Run en Ton Mols Eutopos is er wederom een verrassende roman verschenen die het probleem overbevolking behandelt: The Message, geschreven door Yan Vana (ISBN 978-1527204966).

Het natuurreservaat Retha dreigt te gronde te gaan en de beheerders van het gebied wordt het vuur na aan de schenen gelegd. Het bijzondere is dat het verhaal verteld wordt in de vorm van verslagen van verhoren, correspondentie en dagboekaantekeningen. Op een gegeven moment blijkt dat Retha staat voor Earth: het natuurreservaat is onze aarde, de bewoners hebben er een zootje van gemaakt en de beheerders hebben verzuimd om in te grijpen. Wie zijn dat dan en wie doet de verhoren? Retha blijkt onder toezicht te staan van buitenaardse aliens!
 

 

Uw donatie

Wilt u uw donatie voor 2020 overmaken? Graag! Klik dan op de button.

Facebook

Volg ons op Facebook. Regelmatig plaatsen we hier nieuwe berichten. Like ons!
 

Facebook
Facebook
E-mail
E-mail
Website
Website
Stichting De Club van Tien Miljoen

ABN-AMRO
IBAN: NL62 ABNA 0619 1264 85
BIC: ABNANL2A

ING NL
IBAN: NL07 INGB 0000 3450 20
BIC: INGBNL2A

KvK Eindhoven
410.93.269

ANBI
8071.34.478
 
Copyright © 2020 Stichting De Club van Tien Miljoen, Alle rechten voorbehouden.


Voorkeuren bijwerken
Uitschrijven van de nieuwsbrief

Email Marketing Powered by Mailchimp