Copy
Overpopulation Awareness is de site van de Club van Tien Miljoen
Bekijk de nieuwsbrief op internet
Nummer 3 van 2018 (doorsturen)

Hierbij de derde nieuwsbrief van 2018. Wij hopen dat de inhoud u inspireert en aan het denken zet. Ook vragen wij u nogmaals om een jaarlijks donatie om onze activiteiten te kunnen blijven bekostigen. Mocht u deze nog niet hebben overgemaakt, dan kunt u dat hier op een eenvoudige wijze doen. Onze hartelijk dank!

CVTM krijgt podium in landelijke media

Kort voor de vakantie werd onze secretaris geïnterviewd door een journalist van het digitale, op een duurzame en eerlijke wereld gerichte tijdschrift OneWorld voor het artikel 'We moeten praten over baby's, bevolkingspolitiek en bemoeizucht' en verscheen van zijn hand een opiniestuk in de Volkskrant met de titel 'Er is straks veel te weinig eten voor al die mensen'.

Het lijkt erop dat het taboe dat rust op het woord ‘overbevolking’ toch kan worden doorbroken en dat het probleem inmiddels breder wordt onderkend. Zo lang het probleem echter nog niet internationaal en nationaal op de politieke agenda staat, zijn we er nog niet.

Hoe erg is het dat China vergrijst?

In de vorige eeuw zijn tussen de 23 en 55 miljoen Chinezen omgekomen van de honger. Mao’s 'Grote Sprong Voorwaarts' had desastreuze gevolgen voor de landbouwproductie. Tegelijkertijd groeide de Chinese bevolking jaarlijks met 2%. De eenkindpolitiek werd ingevoerd om de sterke bevolkingsgroei in te dammen, en met succes: het heeft het land 400 miljoen hongerige monden en evenzovele nieuwe mogelijke ouders bespaard.
Vandaag de dag vergrijst China in rap tempo. Ondanks beëindiging van de eenkindpolitiek blijft het vruchtbaarheidscijfer laag. Het ligt momenteel op gemiddeld 1,7 kind per vrouw. Waarom is er geen inhaalslag gemaakt?
Eén van de verklaringen: het is in China gebruikelijk dat kinderen voor hun bejaarde ouders zorgen. Als gevolg van de eenkindpolitiek moet elk stel voor vier ouders opdraaien en zijn er geen broers of zussen om de taken te verdelen. Ze kunnen daardoor minder tijd en geld aan eigen kinderen spenderen.
In 2050 zal een derde van de Chinese bevolking de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt en zal de verhouding werkenden – niet-werkenden 1,3 : 1 bedragen (ter vergelijking: nu is de verhouding nog 3 : 1).

Deze vergrijzing zal de economische groei belemmeren. De vraag is of dit erg is. Voor het werk zijn veel Chinezen naar de steden getrokken, en de lucht daar is ernstig vervuild. Minder groei betekent minder belasting van het milieu en een opleving van het boerenbestaan. China is nu netto importeur van voedsel; schaarste op de wereldmarkt kan het land ernstig in problemen brengen. Het is niet voor niets dat China akkerland in Afrika koopt.

Hoe halen we de klimaatdoelstellingen?

China is niet het enige land dat vergrijst. In Nederland hebben we een vergelijkbaar vruchtbaarheidscijfer. Uiteindelijk leidt vergrijzing tot economische stagnatie, het schrikbeeld voor ondernemend Nederland. Dit probleem kun je niet duurzaam oplossen door - als in de jaren zestig - jonge buitenlandse werknemers te importeren. Die veroorzaken een bult in de bevolkingsopbouw die na verloop van jaren het vergrijzingsprobleem alleen maar verergert.

Een club van 39 miljoen?

Om de verhouding werkenden – afhankelijken te fixeren op het niveau van enkele jaren geleden, zouden we een immigratieoverschot van 300.000 personen per jaar moeten nastreven en zou het inwonertal van Nederland in 2050 uitkomen op het onmogelijke aantal van 39 miljoen mensen.

Liever bevolkingskrimp dan bevolkingsgroei

Dan maar liever minder mensen en minder economische groei. Dit heeft ontegenzeggelijk voordelen: minder fijnstof, minder files, geen woningbouw in het groen en meer natuurbehoud. Maar intussen laten we de bevolkingsgroei maar op zijn beloop. Jan Latten (foto), oud-directeur van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), constateerde bij zijn afscheid dat de Nederlandse bevolking in de afgelopen twintig jaar met 1,5 miljoen mensen is toegenomen. Deze groei heeft voor meer dan 80 procent te maken met nieuwkomers en hun kinderen.

Bevolkingsgroei en broeikasgas

Volgens het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) is bevolkingsgroei een van de belangrijkste oorzaken van de toename van broeikasgassen, zie pagina 8 van dit rapport.
We hebben straks een klimaatwet die ons verplicht om in 2050 de uitstoot van broeikasgassen met 95% te hebben verminderd ten opzichte van 1990.
Het CBS heeft berekend dat Nederland bij de huidige instroom van migranten in 2060 bijna twintig miljoen inwoners zal tellen. Pas bij een migratiesaldo van nul zullen er iets minder Nederlanders zijn dan nu. Vermindering met een miljoen mensen wordt past bereikt bij een migratiesaldo van minus 8.000 mensen per jaar.

Door onze levenswijze over te nemen dragen migranten bij aan de uitstoot van broeikasgassen in Nederland. Bij een groeiende bevolking zullen de maatregelen om die uitstoot te beperken verder moeten worden aangescherpt. Maar als je ziet wat het overleg aan de ‘klimaattafels’ heeft opgeleverd, dan stemt dat allesbehalve optimistisch. Auto’s, veeteelt, luchtvaart blijven naast industrie en scheepvaart praktisch buiten schot. Het lijkt erop dat we best aan vergroening willen werken, zolang iemand anders het maar betaalt. Effectieve vergroening zou een radicale breuk betekenen met de manier van leven waaraan we zo gewend zijn geraakt. Een regering die zo’n omslag propageert, kan beter vandaag dan morgen aftreden, gelet op de commotie die dat zou veroorzaken. De auto laten staan? Hoor de BOVAG tieren. Een vegetarisch dieet volgen en minder zuivel gebruiken? De boeren zullen met hun trekkers naar Den Haag oprukken. Geen vliegreisjes meer maken? Luchtvaartmaatschappijen zullen samen met de vakantiegangers steen en been klagen. En dan te bedenken dat inkrimpen van de bevolking vele malen meer oplevert. Iedere persoon minder scheelt niet alleen diens uitstoot gedurende een mensenleven, maar ook die van zijn nazaten: de helft van die van zijn kinderen (de andere helft komt voor rekening van de partner) en een kwart van die van zijn kleinkinderen.

Eén persoon minder levert naar schatting zes keer meer uitstootbesparing op dan wat die persoon gedurende zijn leven zou kunnen besparen door volstrekt ‘groen’ te gaan leven. Dus is naast immigratiestop geboortebeperking geboden.

In de onderstaande grafiek is weergegeven wat men in een welvaartsland land jaarlijks aan CO2-uitstoot kan besparen door persoonlijke maatregelen.

Een goed leven voor iedereen binnen aardse grenzen

Wat hebben mensen nodig voor een fatsoenlijk bestaan en wat kan de wereld hun leveren? Ga er maar aan staan, zo’n algemene vraag. Daniel W. O'Neil en anderen zijn er redelijk uitgekomen. Ze hebben vastgesteld welke grenzen er gelden voor het gebruik dat we van de aarde maken. We willen bijvoorbeeld niet dat de gemiddelde temperatuur met meer dat 2 graden stijgt. Dat betekent dat de jaarlijkse CO2-uitstoot een bepaalde grens niet mag overschrijden. Evenzo zit er een limiet aan de jaarlijkse hoeveelheid fosfor en stikstof die we voor bemesting gebruiken, aan de jaarlijkse hoeveelheid schoon water en aan de hoeveelheid voedsel die we van het land halen. Dan is er ook nog de bekende ecologische voetafdruk en de materiaalvoetafdruk, een maat voor de hoeveelheid delfstoffen die we jaarlijks gebruiken. De onderzoekers hebben de gebruiksgrenzen berekend per hoofd van de wereldbevolking.

Levensbehoeften

Iedere aardbewoner heeft ook jaarlijks een aantal primaire levensbehoeften: voeding, sanitaire voorzieningen, elektrische stroom en een inkomen boven de armoedegrens. Daarnaast zijn er nog andere vereisten voor een menswaardig bestaan, zoals een bepaalde mate van levensgeluk, een zeker aantal jaren leven in gezondheid, onderwijs, inspraak, sociale ondersteuning, gelijke rechten en werkgelegenheid. Hiervoor zijn door de onderzoekers minimale waarden bepaald.
Vervolgens is nagegaan (1) in hoeverre de inwoners van meer dan 150 landen binnen de hierboven beschreven gebruiksgrenzen blijven, en (2) in hoeverre aan de primaire levensbehoeften en andere bestaansvereisten van die inwoners wordt voldaan.

Belangrijkste resultaten:

  1. Naarmate er meer bestaansbehoeften van de inwoners vervuld worden, overschrijden landen in hogere mate de aardse gebruiksgrenzen; met andere woorden: naarmate een land meer ontwikkeld en welvarend is, wordt er door dat land een grotere aanslag gepleegd op de beschikbare natuurlijke hulpbronnen. Het omgekeerde geldt ook: naarmate de bewoners van een land het minder goed hebben, blijft het land eerder binnen zijn gebruiksgrenzen. De onderstaande grafiek laat dat goed zien.
  2. De mate van landgebruik voor voedsel wordt vooral bepaald door de bevolkingsdichtheid. Dit is niet verwonderlijk, omdat bij landgebruik ook wordt berekend hoeveel gewas er wordt vernietigd door ontginning (bosbranden en kaalslag) en hoeveel biomateriaal, bijvoorbeeld omgekomen dieren, er ongebruikt achterblijft.
  3. Een aantal landen slaagt erin om een acceptabel bestaan voor hun inwoners te realiseren en toch binnen de aardse gebruiksgrenzen te blijven. Dit betekent dat veel rijke landen met (veel) minder zouden toekunnen zonder aan fundamentele bestaansvoorwaarden in te boeten.
  4. Aan basale levensbehoeften, zoals voldoende voeding, sanitaire voorzieningen, elektrische stroom en een inkomen boven de armoedegrens, zou voor de huidige wereldbevolking van 7 miljard mensen kunnen worden voldaan zonder dat de aardse gebruiksgrenzen worden overschreden. Als echter ook andere bestaansvereisten zoals levensgeluk, een zeker aantal jaren leven in gezondheid, onderwijs, inspraak, sociale ondersteuning en gelijke rechten voor al die 7 miljard mensen moeten worden vervuld, dan redden we dat bij lange na niet binnen de gegeven gebruiksgrenzen.

Links wordt aangegeven aan hoeveel van 11 primaire levensbehoeften en ander bestaansvereisten door een land wordt voldaan, en onderaan hoeveel gebruiksgrenzen door een land worden overschreden. In de Filippijnen, Jemen en Malawi is tekort aan alles, maar blijft men binnen alle gebruiksgrenzen, in Nederland en Oostenrijk hebben we het sociaal prima voor elkaar, maar overschrijden we 6 van de 7 gebruiksgrenzen.

Wat betekent dit onderzoek? De hoge levenskwaliteit in rijke landen gaat gepaard met een ernstige overschrijding van aardse gebruiksgrenzen. Het is de zeer de vraag of men in die landen zoveel ‘luxe’ wil inleveren dat men weer binnen die grenzen terugkeert. Het is veel effectiever om het aantal consumenten te beperken en bevolkingskrimp na te streven. [zie ook het vorige artikel]

Ten tweede gaat een hoge bevolkingsdichtheid gepaard met vernietiging van flora en fauna. In een aantal landen worden zelfs primaire levensbehoeften niet vervuld. Ook daar is het zaak om de bevolkingsdruk te verminderen. Dat gebeurt nu door een wanhopige uittocht naar rijke landen, maar zou beter bereikt kunnen worden door geboortebeperking. Een land kan onmogelijk tot enige welvaart komen zolang de bevolkingsdruk te hoog is.

Quiz

Hieronder vindt u acht citaten, vanaf 1950 tot nu. Wijze stemmen uit het verleden en het heden, die niets aan geldigheid hebben ingeboet, maar die de huidige politici zijn vergeten of hebben verdrongen. Ze staan in chronologische volgorde. Weet u wie wat heeft gezegd? Om u te helpen hebben we onder de citaten enkele foto’s geplaatst. De oplossingen vindt u aan het eind van deze nieuwsbrief. [met dank aan het onvolprezen archief van Gerard de Boer]

1) “Ondanks onze grote bevolkingsdichtheid zijn wij er tot nu toe in geslaagd een ruime werkgelegenheid te handhaven en een redelijke voedselvoorziening te waarborgen, maar die taak wordt verlicht wanneer een deel van ons volk, zoals het ook deed in vroeger eeuwen, het aandurft de toekomst te zoeken in grotere gebieden, waar op de duur ook een ruimer armslag te vinden zal zijn.”

2) “De sterke bevolkingsgroei en de beperktheid van de beschikbare grond blijven een krachtdadige bevordering der emigratie eisen.”

3) “Emigratie is voor ons land een noodzakelijkheid en daarmee hebben we rekening te houden. Tezamen met industrialisatie is de emigratie een middel om het hoofd te bieden aan de overbevolking.”

4) "De voorzitter van de werkgroep gaf als toelichting, dat straks voor grotere gezinnen de oproep tot sterilisatie zal moeten worden verzonden. 'Deze dwang kan wel eens het betere alternatief zijn.' ”

5) “Op grond van de overbevolking in Nederland, die een groot probleem vormt voor de verbetering of zelfs het handhaven van de kwaliteit van het leefmilieu, dient de overheid een actieve bevolkingspolitiek te voeren. Daartoe stimuleert zij het nemen van maatregelen die een maatschappelijk verantwoorde gezinsplanning mogelijk maken.”

6) “Ons land is vol, ten dele overvol. In de Nederlandse samenleving neemt het aantal mensen van een vreemde taal en cultuur snel toe. Vooral in de grote steden schept dat problemen.”

7) “Omdat ik geen kinderen heb, draag ik minder bij aan de vervuiling van de aarde dan de extreemste zelfvoorzienende geitenwollen vegan mét kind.”

8) “Baby’s maken is het mooiste wat er is, maar elk kind dat niet geboren wordt scheelt jou als potentiële ouder 58,6 ton CO2-equivalent per jaar. Wat vinden jullie: mag je, als westers persoon met een westerse klimaatvoetafdruk, een tweede kind?”



 

Gegevensbescherming

De Stichting De Club van Tien Miljoen beschikt over geslacht-, naam- en adresgegevens alsmede het e-mailadres van personen die zich als donateur hebben aangemeld dan wel een informatiepakket hebben aangevraagd. Van personen die een periodieke gift hebben vastgelegd of een betalingsvolmacht hebben afgegeven beschikt de Stichting over ingevulde formulieren zoals die zijn voorgeschreven door de Belastingdienst.

Deze gegevens hebben onze donateurs en andere belangstellenden zelf verstrekt. De gegevensbestanden zijn enkel toegankelijk voor de voorzitter, de penningmeester van de Stichting en voor een lid van het bestuur dat belast is met automatiseringswerkzaamheden.

De gegevens worden enkel gebruikt om donateurs en andere belangstellenden een aantal malen per jaar de digitale nieuwbrief per mail dan wel de papieren nieuwsbrief per post toe te zenden. Ook aparte uitnodigingen, bijvoorbeeld voor extra donaties, kunnen worden verstuurd. De gegevens worden niet aan andere personen, organisaties of bedrijven verstrekt.

De gegevens van personen van wie de Stichting gedurende vijf opeenvolgende jaren geen donatie heeft ontvangen, worden uit het adressenbestand verwijderd. Iedere donateur of belangstellende kan zich uit het gegevensbestand laten uitschrijven door invulling van het contactformulier op de website van de Stichting dan wel door het sturen van een bericht naar het postadres van de Stichting. Hun gegevens worden daarop verwijderd.

Ontvangers van de digitale nieuwsbrief kunnen zich na ontvangst per keer automatisch laten uitschrijven.

Uw donatie

Hebt u uw donatie voor 2018 nog niet kunnen overmaken? Klik dan op de button. iDeal button.

Facebook

Volg ons op Facebook. Regelmatig plaatsen we hier nieuwe berichten. Like ons!

Oplossingen van de quiz

  1. 1950, nieuwjaarsrede van minister-president Willem Drees.
  2. 19 september 1950, troonrede koningin Juliana.
  3. Eind april 1952, koningin Juliana geeft antwoord op de vraag van een journalist tijdens haar bezoek aan Prescott, Canada.
  4. 24 februari 1970, Leidsche Courant. Voorzitter van de Landelijke Werkgroep Bevolkingspolitiek van D66.
  5. 15 mei 1973, brief van minister-president Joop den Uyl aan de Tweede Kamer.
  6. 18 september 1979, troonrede koningin Juliana.
  7. 25 februari 2018. Arjen Lubach in een interview met Alexander Klöpping in de Volkskrant.
  8. Begin juni 2018, ijlings teruggetrokken tweet van de ASN-Bank.
Facebook
Facebook
Email
Email
Website
Website
Stichting De Club van Tien Miljoen

ABN-AMRO
IBAN: NL62 ABNA 0619 1264 85
BIC: ABNANL2A

ING NL
IBAN: NL07 INGB 0000 3450 20
BIC: INGBNL2A

KvK Eindhoven
410.93.269

ANBI
8071.34.478
 
Copyright © 2018 Stichting De Club van Tien Miljoen, Alle rechten voorbehouden.


Voorkeuren bijwerken
Uitschrijven van de nieuwsbrief

Email Marketing Powered by Mailchimp