Copy
Overpopulation Awareness is de site van de Club van Tien Miljoen
Bekijk de nieuwsbrief op internet
Nummer 3 van 2015     (doorsturen)
Hierbij de derde nieuwsbrief van 2015. Wij hopen dat de inhoud u inspireert en aan het denken zet. Mocht u onverhoopt uw donatie voor het lopend jaar nog niet hebben overgemaakt, dan kunt u dat hier op een eenvoudige wijze doen. Onze hartelijk dank!

Film over overbevolking

De Club van Tien Miljoen heeft samen met Anchored Minds Productions een documentaire gemaakt: Overbevolking in Nederland – Leven op een vulkaan.
De desastreuze gevolgen van overbevolking raken iedereen op aarde, zowel in arme als rijke landen. Wat die gevolgen voor een dichtbevolkt land als Nederland zijn en wat er volgens de Club van Tien Miljoen moet gebeuren, kunt zien en horen in een film die 19 minuten duurt.

U kunt de documentaire ook in vijf losse onderdelen bekijken, die elk over een specifiek aspect van overbevolking gaan:

  • overbevolking | overconsumptie
    Mensen in rijke landen consumeren te veel en vervuilen de atmosfeer. Voor een duurzaam bestaan moeten zij niet alleen hun consumptie, maar ook hun aantal flink terugdringen.
  • overbevolking | overlast
    De huidige opeenhoping van mensen in grote steden leidt tot ergernis, stress en woningnood. Schone lucht, stilte en vrije natuur worden steeds schaarser.
  • overbevolking | overleving
    Hoe komen mensen in dichtbevolkte steden aan voedsel als de aanvoer stagneert? Zonder gevulde schappen in de supermarkt kunnen zij niet overleven. We hebben al eens eerder leergeld betaald.
  • overbevolking | overstroming
    De aarde warmt op, de zeespiegel stijgt en de bodem daalt. Heel veel Nederlanders wonen nu al onder het zeeniveau. Waar kunnen die miljoenen mensen fatsoenlijk leven als ons land overstroomt?
  • overbevolking | overheid
    Wat moet de overheid doen om toekomstige problemen te voorkomen? Duurzame groei bestaat niet. De Nederlandse bevolking moet drastisch in aantal terug en heel snel zelfvoorzienend worden.
U kunt alles ook in één keer bekijken:
Overbevolking in Nederland – Leven op een vulkaan
 

Immigranten in Europa

Bij alle commotie rond de immigratie in Europa verwacht u ook een standpunt van de Club van Tien Miljoen. Immigratie zorgt immers voor een toename van de Europese bevolking, en de Club van Tien Miljoen wil deze juist reduceren.
Onze argumenten om de bevolking van Europa te verminderen door een rem op immigratie zijn echter van een heel andere aard dan de argumenten die men doorgaans hoort: ondermijning van de sociale zekerheid, langere wachttijden voor een woning, verdringing op de arbeidsmarkt, spanningen door afwijkende opvattingen, vergroting van het risico op aanslagen etcetera.
Onze argumenten betreffen een duurzame toekomst voor Europa, voor uzelf en uw (klein)kinderen.
 

Draagkracht

Onderstaand kaartje laat zien in welke landen de bevolkingsomvang de draagkracht of biocapaciteit van dat gebied overschrijdt. Bij een overschrijding (roze tot dieprood) kan een land zijn bevolking géén duurzaam bestaan bieden. Er is te weinig grond om de bevolking te voeden en/of de CO2-uitstoot te absorberen. In de Europese Unie wordt die draagkracht ongeveer met een factor 2 overschreden: op iedere twee bewoners van de Unie is er één te veel.  In deze nieuwsbrief leest u er meer over.


 

Rampspoed in Noord-Afrika en het Midden-Oosten

Eén blik op de kaart hierboven leert dat niet alleen in Europa, maar ook in Noord-Afrika en het Midden-Oosten de draagkracht van het gebied ontoereikend is: er zijn te veel mensen om van het land te kunnen leven. In veel streken in het Midden-Oosten is het de afgelopen driekwart eeuw steeds minder gaan regenen en is de temperatuur van het landoppervlak gestegen. Door droogte mislukte de ene oogst na de andere. Tussen 2007 en 2010 werd Syrië getroffen door de ergste droogte ooit. Werkloos geworden boeren trokken massaal naar de steden, waar de bevolkingsdruk al gigantisch was door de vele vluchtelingen uit Irak. Armoede, werkloosheid, corruptie en misdaad zorgden voor een explosief mengsel, dat in de lente van 2011 tot uitbarsting kwam. Assads tegenoffensief heeft een burgeroorlog tot gevolg gehad die al honderdduizenden slachtoffers heeft geëist en miljoenen Syriërs uit het land heeft verdreven. Velen van hen zoeken hun heil in Europa - met heel veel anderen in hun kielzog, op zoek naar een beter leven.
In Europa is vooralsnog genoeg voedsel voor iedereen. De overschrijding van de draagkracht daar komt doordat Europeanen meer CO2 uitstoten dan het gebied aankan.
 

Een ongemakkelijke waarschijnlijkheid

Die CO2-uitstoot vervuilt de atmosfeer en is hoogstwaarschijnlijk debet aan de klimaatverandering – die in Syrië en andere landen droogte en misoogsten tot gevolg heeft gehad. Wat we echter absoluut niet moeten doen, is nog meer mensen in Europa laten leven zoals wij. Sowieso moet onze CO2-uitstoot van rond de 8 ton per jaar per Europeaan fors omlaag. We kunnen onze ogen echter niet sluiten voor het multiplicatoreffect van het aantal mensen dat hier woont. Nogmaals: op iedere twee Europeanen is er nu al één te veel.
 

Aanvaring over bevolkingspolitiek

In de vorige Nieuwsbrief toonden wij deze affiche van een volksraadplegingen in Zwitserland over immigratie. Eind vorig jaar werd een voorstel van Ecopop, de Zwitserse Vereniging voor Milieu en Bevolking, in stemming gebracht. Doel van het referendum was het creëren van duurzame levensvoorwaarden voor de Zwitserse bevolking. Deze zou per jaar met niet meer dan 0,2% mogen groeien door immigratie. Op een bevolking van 8 miljoen zijn dat 16.000 mensen.
 

Een stad als Luzern

Op dit moment komt Iedere vierde inwoner van Zwitserland van elders. Vorig jaar immigreerden 80.000 mensen naar de alpenstaat. Elk jaar groeit de ecologische voetafdruk van Zwitserland met een stad ter grootte van Luzern. 70% van de immigranten is afkomstig uit de EU. Het gaat dus zeker niet om kansarme gelukszoekers die de gemeenschap alleen maar geld kosten, maar om door het bedrijfsleven hogelijk gewaardeerde arbeidskrachten. Dat is dan ook de reden geweest dat het referendum het nét niet heeft gehaald: voorstanders van economische groei wonnen het uiteindelijk van de milieuactivisten.
De Club van Tien Miljoen heeft begrip voor Zwitsers die vinden dat ongebreidelde immigratie het land onleefbaar maakt. Het signaal dat van het affiche uitgaat is duidelijk: verlies van natuurgebieden en verstedelijking.
 

Reactie

Van een leidinggevende van het sociaaldemocratische partijbureau van het Europees Parlement kwam een reactie op het affiche. Hij vond dat de Club van Tien Miljoen zich niet mocht inlaten ‘met dergelijke xenofobe initiatieven’.
We hebben het hem proberen uit te leggen. Niet alleen in Zwitserland, maar ook in het dichtbevolkte Nederland hebben we te maken met een geasfalteerd en bebouwd landschap, met menselijke overlast en drukte. Volgens het laatste rapport van het Global Footprint Network, National Footprint Accounts, 2015 Edition, eist elke Nederlander gemiddeld 4,5 wereldhectare voor zich op, zowel door zijn consumptie als voor de absorptie van zijn CO2-uitstoot, terwijl zijn grondgebied hem slechts 1,1 hectare ter beschikking stelt. Als de Nederlanders voor zichzelf willen zorgen en niet willen parasiteren op de rest van de wereld, kunnen hier dus slechts 4,2 miljoen mensen leven.
 

Europese bevolking

Maar ook als we de zaak in Europees verband zien, zijn we me te veel. Inwoners van de Europese Unie gebruiken gemiddeld 4,1 wereldhectare, maar hebben slechts 2,3 hectare tot hun beschikking. Op een totale bevolking van een half miljard zijn er dus 220 miljoen mensen te veel voor een duurzaam bestaan. Om die reden zullen nationale en Europese overheden een bevolkingspolitiek moeten formuleren die gericht is op een stevige reductie van de Nederlandse en Europese bevolking.  Een noodzakelijke rem op immigratie, op dit moment de belangrijkste factor bij bevolkingsaanwas, heeft alles te maken met duurzaamheid en niets met xenofobie.
 

Naming and shaming

De reactie van de leidinggevende van het sociaaldemocratische partijbureau van het Europees Parlement: ‘Niemand ontkent dat buitenlandse inwijkelingen bijdragen tot de bevolkingsdruk.[…] Ik keer de zaak om: wil Nederland zijn steentje blijven bijdragen aan het opvangen van vluchtelingen dan zal het een bevolkingspolitiek moeten voeren. […] Ik zal u hinderlijk blijven volgen als het gaat om deze extreem rechtse uitglijders.’
 

Bevolkingspolitiek

Zowel de sociaaldemocraten in het Europees Parlement als de Club van Tien Miljoen willen dus een bevolkingspolitiek. We vrezen echter dat die van de sociaaldemocraten neerkomt op een verdeling van ‘inwijkelingen’ over de lidstaten naar draagkracht. Europeanen die de levensomstandigheden van zichzelf en hun kinderen willen bewaken door immigratiebeperking, worden uit naam van een grote fractie in het Europees Parlement weggezet als extreem rechts.
Als naming and shaming en ‘hinderlijk volgen’ de enige reactie is van het sociaaldemocratisch blok op een streven naar meer leefbaarheid en duurzaamheid door een rem op immigratie, dan hoeven we van die kant niets te verwachten. We hopen echter dat de persoon in kwestie op persoonlijke titel heeft gesproken, ook al zet hij ‘EP’ [Europees Parlement] onder zijn naam.

Zolang wij als Europeanen ons aantal niet flink hebben verminderd door geboortebeperking of emigratie, en zolang we onze consumptie en vervuiling niet drastisch hebben beperkt, kunnen we geen nieuwe inwoners toelaten.
 

Een verstandig geluid

Een ingezonden brief van Tineke van der Kooij in de Volkskrant van 8 augustus jl. schenkt ons weer wat meer vertrouwen in de geestelijke vermogens van de mensheid. In reactie op een vraag in die krant hoe het anders kan met de vluchtelingencrisis, spreekt zij de hoop uit dat de redactie bij deze vraagstelling ook het thema overbevolking betrekt. ‘Op dit thema lijkt een zwaar taboe te rusten zowel in de politiek, de wetenschap als in de media,’ schrijft zij. ‘Uit het onlangs verschenen VN-rapport World Population Prospects blijkt dat onze aarde in 2050 maar liefst 9,7 miljard bewoners zal tellen, 700 miljoen meer dan de voorlaatste voorspelling.’ In landen in Afrika waar veel vluchtelingen vandaan komen, zal de bevolking tussen nu en 2050 verdubbelen. Als er niet op korte termijn iets aan deze bevolkingsexplosie wordt gedaan, zullen de problemen zowel in de Afrikaanse landen als aan de Europese grenzen de pan uitrijzen. ‘Nog veel meer mensen dan nu het geval is zullen geen toekomstperspectief zien in eigen land en begrijpelijkerwijs de oversteek wagen,’ aldus Van der Kooij.

Nog steeds te veel Chinezen

Als het een arm land beter gaat en meer mensen aan de armoede kunnen ontsnappen, worden gezinnen kleiner. Dit klinkt paradoxaal, want er komt steeds meer geld binnen om kinderen te kunnen onderhouden. De verklaring is dat bij een stijgende welvaart een goede opleiding de kans op maatschappelijk succes vergroot. Ouders in opkomende landen weten dat, maar realiseren zich ook dat een goede opleiding zoveel geld kost dat ze die alleen maar voor een of twee kinderen kunnen betalen. Daarom zijn Chinezen huiverig voor een tweede kind nu het mag. Ondanks ongewenste neveneffecten heeft de eenkindpolitiek China voor de ergste demografische ramp behoed. Volgens de laatste rapportage van het Global Footprint Network (National Footprint Accounts, 2015 Editions) groeit de ecologische voetafdruk van China in rap tempo. Per inwoner gebruikt het land 2,5 wereldhectare, terwijl er slechts 0,9 hectare voor hem/haar beschikbaar is. Op elke vijf Chinezen zijn er drie te veel. Deze verhouding wordt des te ongunstiger naarmate de welvaart en de consumptie toenemen. Uiteraard zijn problemen als watertekort en vervuiling niet uitsluitend te wijten aan een teveel aan Chinezen, maar smog ontstaat wel als miljoenen mensen in megasteden willen autorijden en onder de rook leven van fabrieken die voor hun levensonderhoud moeten zorgen.

De staat en het reproductierecht

De eenkindpolitiek in China is versoepeld. Dat neemt niet weg dat er nog steeds een vergunning nodig is voor het krijgen van een kind. In Westerse ogen is dit iets onvoorstelbaars. Toch heeft deze draconische maatregel het land 400 miljoen extra inwoners bespaard en de bevolking waarschijnlijk behoed voor extreme armoede en hongersnood.
Wanneer mag een staat ingrijpen in het reproductierecht van zijn burgers? De Chinese regering was van mening dat er te weinig water en vruchtbare grond beschikbaar waren om de explosief gegroeide bevolking te onderhouden. In 1959 en 1962 werd het land getroffen door ernstige hongersnood. Onder zulke omstandigheden is het legitiem om het inwonertal aan te passen aan de draagkracht van het land. De vraag of dit via de eenkindpolitiek had moeten gebeuren, is nakaarten. Het reproductierecht van alle Han-Chinezen werd ingeperkt omwille van het welzijn van toekomstige generaties.

Hoe ver gaat de macht van de ouders?

Mag een staat ingrijpen in het reproductierecht van ouders omwille van het welzijn van toekomstige individuen? Mogen vrouwen die lijden aan verslavingsziekten in combinatie met andere psychische stoornissen wel zwanger worden? Dwangopname om schade aan de vrucht te voorkomen is wettelijk toegestaan, gedwongen anticonceptie niet. Om het syndroom van Down vroegtijdig vast te stellen, is er een simpele bloedtest. Ouders kunnen die test weigeren. Ze kunnen ook besluiten om bij een positieve uitslag het kind geboren te laten worden, bijvoorbeeld omdat ze vinden dat mensen met het syndroom van Down een volwaardige menselijke variant vormen.
Maar hoe denken kinderen erover, als die inzicht in hun situatie krijgen? Ze hebben in feite nooit om het leven gevraagd, maar wat, als dit leven hen ook nog eens opzadelt met vermijdbare schade of een vermijdbare beperking als gevolg van de opstelling van de ouders? Wat vindt de samenleving van zulke gevallen?
Een staat is verantwoordelijk voor het welzijn van zijn toekomstige burgers en zal onder omstandigheden het reproductierecht moeten kunnen beperken als de collectieve of de individuele leefbaarheid van het bestaan wordt bedreigd.  Dit is het uitgangspunt, ook al kan er volop discussie zijn over de manier waarop en over de grenzen die moeten worden gesteld. Van belang is echter het recht van toekomstige individuen op optimale levenskansen en bestaansmogelijkheden.

Opmerkelijk

De Club van Tien Miljoen ontving een brief die een bijzonder licht werpt op het probleem overbevolking. Een medewerkster van een voortplantingslaboratorium is van mening dat de Nederlanders vanzelf minder vruchtbaar zullen worden door een verontreinigd leefmilieu. ‘Tegenwoordig is het normaal dat 50% van de onderzochte zaadcellen niet beweegt,’ schrijft zij. ‘Vroeger was de kwaliteit veel beter.’ Ook signaleert zij een toename van het aantal vrouwen met het PCO-syndroom. Daarnaast is er een toename van teelbaltumoren.
Zij meldde het bezoek van een arts uit China die in dat land ook een voortplantingslaboratorium wil opzetten. Ook daar is een afname van de vruchtbaarheid geconstateerd. Pikant detail: de arts en zijn vrouw waren beide enig kind als gevolg van de eenkindpolitiek, maar mogen nu samen twee kinderen krijgen.
 

Regelt overbevolking zichzelf?

Zou overbevolking zichzelf kunnen reguleren door een verminderde vruchtbaarheid als gevolg van een verslechtering van het leefmilieu - die juist door overbevolking en overconsumptie veroorzaakt wordt? Zou daarom de bevolkingsgroei in Afrika zo hoog zijn? Daar is nauwelijks milieuvervuiling als gevolg van industriële ontwikkeling. De invloed van CO2, fijnstof, pesticiden en hormonaal behandeld vee is er te verwaarlozen. Dat geldt vermoedelijk ook voor Arabische landen waar het geboortecijfer eveneens hoog is. Zonder nader onderzoek kunnen we hierover echter niet speculeren.

De Zwitserse vereniging FIGU over overbevolking


Om aan de groeiende vraag naar voedsel te kunnen verdienen, leveren bedrijven bestrijdingsmiddelen tegen onkruid en insecten. Vee wordt volgestopt met antibiotica om ziekten te voorkomen en de groei te bespoedigen. Al die troep komt in ons eten en in het milieu terecht. Boeren zijn in eerste instantie daarvoor verantwoordelijk. Zij besluiten immers om pesticiden en antibiotica te gebruiken, omwille van de eigen broodwinning.
De vraag naar suikerriet, palmolie, mais en soja in geïndustrialiseerde landen leidt tot kaalslag en monocultuur in gebieden waar eerder uitgestrekte regenwouden CO2 opvingen. Opwarming van de aarde is het gevolg. Met de import van landbouwgewassen is onuitroeibaar onkruid verspreid.
Door de vele afvalstoffen raken water en lucht vervuild. Algen zorgen voor bacteriële vergiftiging van het water. De zee verzuurt en wordt overbevist. Het vele plasticafval verkruimelt en belandt in de voedselketen. Smog maakt leven in grote steden soms onmogelijk
Door verdroging ontstaan op grote schaal bosbranden, de permafrost in Siberië ontdooit, waardoor grote hoeveelheden methaan in de atmosfeer komen – een broeikasgas dat vele malen erger is dan CO2.
Droogte veroorzaakt watergebrek, misoogsten en hongersnood met gewapende conflicten en vluchtelingenstromen tot gevolg. Elders lijden mensen onder zware regenval en overstromingen. Cyclonen nemen in aantal en hevigheid toe. De zeespiegel stijgt, niet alleen door het smelten van de ijskappen, maar ook door uitzetting van het zeewater als gevolg van hogere temperaturen.
 

Arme landen

Arme landen worden het zwaarst getroffen door de klimaatverandering, waaraan ze zelf nauwelijks debet zijn. Hun bewoners worden uitgebuit door multinationals die gemene zaak maken met corrupte regimes. Westerse landen dumpen er hun vuilnis, laten het onder erbarmelijke omstandigheden verwerken en voeren de grondstoffen weer in. Gebrek aan middelen van bestaan en oorlogsgeweld drijven mensen op de vlucht. Naar verwachting zal het aantal vluchtelingen op aarde een aantal van 300 a 350 miljoen bereiken. De schatting van de huidige wereldbevolking op ca. 7,4 miljard mensen is te laag; het zijn er zeker 8,5 miljard. Wat we bereiken door groene energie, afvalscheiding en recycling wordt geheel en al te niet gedaan door de mondiale bevolkingsgroei en de drang naar een Westerse levenswijze in opkomende landen. Het multiplicatoreffect van een snel groeiend aantal mensen ligt ten grondslag aan vrijwel alle wereldproblemen. Een wereldwijde geboortebeperking is dan ook de enige oplossing.
Dit en andere zaken kunt u allemaal hier -  nalezen als u tenminste bestand bent tegen zinnen als: jene Superschläulinge, die trotz ihres Unwissens und ihrer Dummheit alles besser wissen wollen oder mit horrenden Schmiergeldern für ihre Lügenbehauptungen bezahlt werden, sind auf einem intelligenzlosen Holzweg, in unhaltbare Lügen verstrickt oder völlig gehirnamputiert.
 

Citaten

Tijdens de industriële revolutie ontstond een nieuwe maatschappelijke klasse: het stadsproletariaat. Een flink deel van de politieke en sociale geschiedenis van de laatste tweehonderd jaar gaat over de problematiek en aanpak van deze groep. Nu zijn we getuige van het ontstaan van een nieuwe omvangrijke klasse, namelijk die van de nutteloze mensen. Naarmate de automatisering voortschrijdt, nemen computers steeds meer taken van ons over en zullen steeds meer mensen overbodig worden. Het grote politieke en economische vraagstuk van de 21ste eeuw zal dan ook luiden: “waarvoor hebben we mensen nodig?” of op zijn minst: “waarvoor hebben we zoveel mensen nodig?”

Professor Yuval Noah Harari in antwoord op een vraag aan het eind van een fascinerende lezing

We reden langs nieuwe buitenwijken, industrieterreinen en linten van beton en glas, nergens lag nog een stukje vrije horizon. ‘Het is wel erg vol geworden,’ zei ze teleurgesteld.

De Randstad was bijna klaar, nog een paar kilometer geluidswal eromheen en er kon een deksel op.

Adriaan van Dis, Ik kom terug, bekroond met de Libris Literatuur Prijs 2015

Onze nieuwsberichten sedert de vorige nieuwsbrief

Misschien heeft u er een paar gemist. Hieronder vindt u ze:

Uw donatie

Hebt u uw donatie voor 2015 nog niet kunnen overmaken? Klik dan op de button.

Site Club van Tien Miljoen

Neemt u een kijkje op onze vernieuwde website.

Facebook

Al ruim een half jaar zijn wij actief op Facebook. Zo goed als elke avond worden hierop weetjes, tips, actuele berichten of acties geplaatst. Like ons!

Like https://www.facebook.com/OverpopulationAwareness on Facebook

App over overbevolking

Een speciale app voor smartphone en tablet brengt de overbevolking van de aarde in beeld. Op een wereldkaart is te zien hoe de draagkracht van de verschillende landen op dit moment wordt overschreden en hoe de situatie zich ontwikkelt bij uiteenlopende toekomstscenario's. Ook worden de effecten van tegenmaatregelen getoond.

Op dit moment is de app alleen nog beschikbaar op iOS, maar een website en een Android versie staan ook op de planning. De app kan hier gedownload worden: https://appsto.re/nl/L_S_3.i.

Facebook
Facebook
E-mail
E-mail
Website
Website
Stichting De Club van Tien Miljoen

ABN-AMRO
IBAN: NL62 ABNA 0619 1264 85
BIC: ABNANL2A

ING NL
IBAN: NL07 INGB 0000 3450 20
BIC: INGBNL2A

ING BE
IBAN: BE64 3350 5192 4752
BIC: BBRUBEBB

KvK Eindhoven
410.93.269

ANBI
8071.34.478
 
Copyright © 2015 Stichting Club van Tien Miljoen, Alle rechten voorbehouden.


Voorkeuren bijwerken
Uitschrijven van de nieuwsbrief

Email Marketing Powered by Mailchimp