Copy
Bekijk de nieuwsbrief op internet
Nummer 1 van 2022 (doorsturen) Voor optimale weergave en navigatie kunt u deze nieuwsbrief het beste openen in een browser.

Donatie 2022

Aan het begin van het nieuwe kalenderjaar vraagt onze stichting u om een bijdrage in de kosten die wij maken om Nederland en de wereld ervan te overtuigen dat overbevolking de hoofdoorzaak is van talloos veel problemen. In de Activiteitenverslagen en Financiële jaarverslagen op onze website kunt u lezen waaraan wij het geld besteden.
Helaas kunt u deze digitale nieuwsbrief niet als een acceptgiro op de schoorsteenmantel zetten. Omdat die herinnering ontbreekt, kan uw donatie in het vergeetboek raken. Daarom ons verzoek: klik nu of direct na lezing van deze nieuwsbrief op de button om uw donatie over te maken. Alvast hartelijk dank!

Woord vooraf van onze voorzitter

We hebben een mooi nieuw logo. Onze naam kan in lopende tekst geschreven worden als Over Bevolking of Overbevolking. Tot nu toe gebruikten we vrijwel uitsluitend de schrijfwijze Overbevolking. De belasting die steeds meer mensen leggen op aardse bronnen is dermate groot dat de aarde kapot dreigt te gaan. Er is dus sprake van Overbevolking.
Over Bevolking gaat het wanneer we andere aspecten dan uitputting van de aarde betrekken bij ons denken over bevolkingsomvang. Het ordenen van onze ruimte, bijvoorbeeld. In mijn studie koos ik Planologie als hoofdvak, het liefst met betrekking tot warme landen, want daar viel in landelijke gebieden nog wel het een en ander te doen. Ook de keuze voor mijn eerste bijvak werd min of meer vanzelfsprekend gemaakt. Ruimte orden je voor mensen. Hierbij zijn hun sociale gewoontes en cultuur van belang. Ik vond echter ook dat het aantal mensen, en de verandering van dat aantal, van groot belang hoorden te zijn. Wat resulteerde in een keuze voor Demografie.
Al mijn werk in de tropen en daarnaast het lezen van kranten over ontwikkelingen in Nederland hebben bevestigd dat mijn keuze voor Demografie een juiste was. Steeds duidelijker wordt dat er bij sommige ingrijpende beleidsbeslissingen totaal geen aandacht is voor demografische ontwikkelingen. Neem de noodkreet: "Een miljoen woningen erbij". Heeft u ooit iets gelezen over het aantal mensen dat die woningen gaat bevolken? Jong? Oud? Kindertal? Niets hierover. In de pers bestaat het onderwerp bevolkingsgrootte nauwelijks. Alleen Elsevier Weekblad heeft in de kolommen van de hoofdredacteur een artikel gepubliceerd over de noodzaak om bevolkingsgroei in de plannen mee te nemen. In hetzelfde blad verscheen een artikel van de voormalige hoofddemograaf van het CBS, Jan Latten, over de noodzaak om de grootte van de toekomstige bevolking in ogenschouw te nemen alvorens er ingrijpende besluiten genomen gaan worden. Een wat mij betreft onweerlegbaar artikel. Zonder aan te geven naar welke bevolkingsgrootte het kabinet streeft, is elk regeerakkoord slechts voer voor de prullenbak. De tijd is daar om eens grondig Over Bevolking te gaan praten!
Peter Blok

Een blik terug op 2021

Het afgelopen jaar was in zekere zin een cruciaal jaar in de discussie over de bevolkingsgroei in Nederland. Het was immers het jaar van de Tweede Kamerverkiezingen, en gezien de enorme uitdagingen (woningmarkt, stikstofcrisis, klimaattransitie) zou men toch verwachten dat de politieke partijen aandacht zouden besteden aan de demografische dimensie van die dossiers. Maar de verkiezingsprogramma’s stelden opnieuw teleur. Geen enkele partij schonk aandacht aan de consequenties van bevolkingsgroei op de eerder genoemde hoofdpijndossiers.

Ook rondom immigratie, in Nederland nu eenmaal de oorzaak van bevolkingsgroei, bleef het tamelijk stil. Als een van de belangrijkste verkiezingsthema’s moest dit onderwerp het dit jaar afleggen tegen corona. Het onderzoek Grenzeloze Verzorgingsstaat, dat vlak voor de verkiezingen werd uitgebracht en waarin werd gewezen op de hoge kosten van asiel- en arbeidsimmigratie, kreeg weliswaar enige aandacht, maar niet altijd om inhoudelijke redenen. Wel was het onderzoek aanleiding voor een gesprek tussen ons bestuur en vertegenwoordigers van JA21.

Wat betreft de kabinetsformatie waren het opnieuw dezelfde namen die partijen en formateurs opriepen om de bevolkingsgroei en de consequenties daarvan mee te nemen in de besprekingen: Jan Latten in De Telegraaf en EW, Paul Scheffer in NRC Handelsblad, Martin Sommer in de Volkskrant en Sylvain Ephimenco in Trouw. Op meer specifieke deelgebieden als bijvoorbeeld de woningmarkt lieten opiniemakers als Hans de Geus en Jasper Dupont zich steeds vaker horen over de gevolgen van (arbeids- en kennis)immigratie voor de vraag naar woningen. Adriaan Geuze, Nederlands meest gerenommeerde landschapsarchitect, sprak zich al vaker uit tegen de enorme bevolkingsgroei en deed dat opnieuw dit jaar in een groot interview in De Telegraaf, evenals Rijksbouwmeester Floris van Alkemade, die pleitte voor een veel selectiever migratiebeleid dan nu het geval is. Daarnaast lieten “gewone” burgers  van zich horen. In Utrecht namen enkele inwoners het initiatief voor een referendum over de groei van de stad van 350.000 naar 450.000 inwoners. Tevergeefs, want de aanvraag kreeg te weinig steun om daadwerkelijk een volksraadpleging te kunnen houden. In Amsterdam pleit een groep pvda-dissidenten voor “demografische duurzaamheid” (lees: forse rem op de bevolkingsgroei).

Ook onze stichting kreeg meer aandacht vanuit het politieke middenveld. Zo werden we uitgenodigd om jonge D66-ers toe te spreken en verschenen interviews in Milieu-Visie, het ledenblad van Milieudefensie en in het geëngageerde tijdschrift De Kanttekening. Oud-voorzitter Paul Gerbrands was te gast bij BNR Nieuwsradio. Zie voor een compleet overzicht van wat we allemaal gedaan hebben het Activiteitenverslag van 2021.

Onze stem klinkt echter nog onvoldoende door in “Den Haag”. Terwijl een motie van CU en SP voor regulering van Europese arbeidsimmigratie werd aangenomen, wil het nieuwe kabinet de mogelijkheid van het aantrekken van arbeidskrachten van buiten de Europese Unie openhouden, daarin gesteund door werkgeversorganisatie VNO-NCW en landbouworganisatie LTO. Kortetermijndenken belemmert voor de zoveelste keer het zicht op een duurzame bevolkingspolitiek waarbij verder wordt gekeken dan de looptijd van een kabinet.
Wanda Nikkels

Welke landen ontkomen niet aan bevolkingsreductie?

Als alle landen op aarde een welvaartsniveau als dat van Egypte of Indonesië zouden hebben en de daarmee corresponderende ecologische voetafdruk, dan zouden de groene landen op de kaart hieronder binnen hun ecologische grenzen blijven. De lichtblauwe landen zouden door een reductie van hun welvaartsniveau en voetafdruk binnen hun ecologische grenzen kunnen terugkeren.

De groep oranje landen zullen echter hoe dan ook hun ecologische grenzen overschrijden, ook al nemen ze allemaal het welvaartsniveau van Egypte of Indonesië aan en de daarmee corresponderende voetafdruk. Die landen ontkomen niet aan een reductie van het aantal inwoners.

Het overgrote deel van Afrika, het Caraïbische gebied, het hele zuiden van Azië, Zuid- en West-Europa met uitzondering van Frankrijk en Ierland zijn aangewezen op bevolkingskrimp, ook al zouden ze genoegen nemen met een welvaartsniveau als dat van Egypte of Indonesië.

Lees hier op onze website een kritische bespreking van het onderzoek waaruit deze kaart afkomstig is.

We lopen een dalende roltrap op


Economische groei najagen en tegelijkertijd de uitstoot van broeikasgassen willen verminderen is als omhoog willen lopen op een roltrap die heel hard naar beneden gaat. De inbreuk I die alle bewoners P van een bepaald gebied op hun leefomgeving maken is afhankelijk van hun persoonlijke consumptie A en de gebruikte technologie T om die consumptie mogelijk te maken. Die inbreuk neemt toe naarmate er meer mensen komen en de consumptie (en daarmee ook de vervuiling) groeit.

Economische groei leidt tot meer vervuiling. Je kunt dus de inbreuk die mensen maken op hun leefmilieu alleen verzachten door ófwel hun aantal te verkleinen ófwel hun consumptie terug te schroeven. Hoe dat laatste zou moeten, horen we tot uitentreuren: de auto laten staan, niet vliegen, geen vlees eten enz.

Maar dan de technologie. Naarmate de productie van consumptiegoederen “zuiniger” is – minder gebruik van grondstoffen en energie – of “groener” – minder uitstoot van broeikasgassen – is de inbreuk op het leefmilieu kleiner.

Op dit moment wordt volop op technologie ingezet om het milieu te redden. Om uitstoot te verminderen, gaan we elektrisch rijden, maar die auto’s en accu’s moeten wel gebouwd worden. We gaan groene stroom gebruiken, maar die zonnevelden en windturbineparken moeten wel geproduceerd en geplaatst worden. Daarvoor zijn grondstoffen nodig die moeten worden gewonnen, bewerkt en getransporteerd. Daar komt energie aan te pas, wat op dit moment nog steeds leidt tot meer uitstoot. Zelfs als we materiaal recyclen vraagt dat om veel energie en nieuwe grondstoffen.

Dit betekent dat technologie onze inbreuk op het leefmilieu wel kan verzachten, maar allerminst kan stoppen. We zijn onze spullen wel steeds efficiënter gaan produceren, maar dit heeft ook weer geleid tot meer consumptie. Dit verschijnsel staat bekend als de Jevons paradox.

De wetmatigheid van bovenstaande formule heeft enkele onverkwikkelijke gevolgen:

Als we onze consumptie overeind willen houden en tevens onze voetafdruk, dus onze inbreuk op het leefmilieu, willen verkleinen, moeten we flink in aantal terug.

Als we niet willen dat de zeer vele mensen in armere landen meer inbreuk gaan maken op de leefomgeving, dan mag hun materiële welvaart niet groeien.

In het stukje welke landen ontkomen niet aan bevolkingskrimp? Hierboven kan worden nagelezen dat zelfs een – in onze ogen - minimaal welzijnsniveau voor iedereen op aarde lang niet overal leidt tot een duurzaam bestaan. Bevolkingsreductie is daarvoor onontkoombaar.

Nieuw Nederlandstalig boek over overbevolking


Met We zijn met te veel – Een pleidooi voor een herbergzame wereld heeft Fons Jena een standaardwerk geschreven over overbevolking. Het boek biedt een beknopt en toch volledig overzicht van alle aspecten van het probleem.
Moeder Aarde is ziek. Eén van haar vele soorten bewoners heeft zijn leefomgeving verziekt, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor andere aardbewoners. En het ziekteproces ettert maar door. De symptomen komen geregeld voorbij in de pers: klimaatverandering, plasticsoep, verlies van biodiversiteit, stikstof en fijnstof, overbevissing, kaalslag, noem maar op. Het boek stelt een nauwkeurige diagnose en beschrijft ook hoe de schuldige soort, de meest succesvolle roofaap homo sapiens, zijn populatie laat groeien.
Het boek stelt niet alleen een diagnose, maar biedt ook mogelijkheden voor een therapie. Je kunt homo sapiens reguleren door aan drie knoppen te draaien. De eerste knop is die van zijn populatie. Als je die in aantal terugdraait, dan heeft dat een heilzame werking op het leefmilieu. Minder mensen betekent automatisch minder belasting voor het milieu. De tweede knop is die van de consumptie. Mensen kunnen meer of minder materiële welvaart genieten en daarmee ook meer of minder vervuilen. De laatste knop is die van de technologie. Technologie kan de mens in staat stellen om met minder milieuschade zijn behoeften te bevredigen.
Kijk op onze site voor een recensieartikel en nadere gegevens over het boek.

Uw donatie

Wilt u uw donatie voor 2022 overmaken? Graag! Klik dan op de button.

Facebook

Volg ons op Facebook. Regelmatig plaatsen we hier nieuwe berichten. Like ons!

Facebook
Facebook
E-mail
E-mail
Website
Website
Stichting OverBevolking

ABN-AMRO
IBAN: NL62 ABNA 0619 1264 85
BIC: ABNANL2A

ING NL
IBAN: NL07 INGB 0000 3450 20
BIC: INGBNL2A

KvK Eindhoven
410.93.269

ANBI
8071.34.478
 
Copyright © 2022 Stichting Club van Tien Miljoen, Alle rechten voorbehouden.